Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Βιβλία άνω των 100 ετών που ζουν ακόμα, σκορπισμένα στη Μακεδονία…

Posted by ypotheto
 
Στα 6 μου, βρέθηκα στην εκκλησία του χωριού της μητέρας μου, κάπου στη Δυτική Μακεδονία. Σαν πιτσιρίκι με πήρε ο παππούς μου, ψάλτης, μαζί του στο ψαλτήρι. Εντύπωση μου έκανε ότι τα βιβλία, ήταν όλα πολύ παλιά. Τα είχε “φάει” η υγρασία και μερικά ήταν μισοσχισμένα. Δεν γνώριζα να διαβάζω…

Όλα τα βιβλία ήταν από τυπογραφεία ή της Βενετίας ή της Τεργέστης! Ακόμα και σήμερα, στα εκκλησάκια των μικρών χωριών της περιοχής, η Θεία Λειτουργία γίνεται με τη βοήθεια αυτών των βιβλίων. Έτος έκδοσης από 1840 μέχρι κοντά στα 1900. Δηλαδή πάνω από 100 ετών!!! Ρώτησα τον παππού μου, πως βρέθηκαν εδώ; Μου είπε, ότι τα είχαν φέρει πολύ παλιά Έλληνες έμποροι από την Ιταλία. Δεν υπήρχαν τυπογραφεία στην Ελλάδα και τα ελληνικά τυπογραφεία της Ιταλίας εξέδιδαν βιβλία στα ελληνικά… Είχα μείνει τότε με την απορία. Γιατί στην Ιταλία και όχι στην Ελλάδα;;;
Mεγαλώνοντας μελετώντας Ιστορία. μου λύθηκαν οι απορίες εκτός από μία. Γιατί δεν έχει γίνει κάποια προσπάθεια, να μαζευτεί όλος αυτός ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ;;; (Ypotheto)

Ας ταξιδέψουμε στην Τεργέστη σήμερα, με τη βοήθεια του travelpaths.gr
Τεργέστη Ιταλίας – Έλληνες με βαθιές ρίζες
Η ελληνική εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην παραλιακή λεωφόρο της Τεργέστης.
-
Στις αρχές του 18ου αιώνα πολλοί δραστήριοι και ασυμβίβαστοι με τους Οθωμανούς Έλληνες μετανάστευσαν από τα Επτάνησα και την υπόλοιπη υπόδουλη Ελλάδα στην Τεργέστη, όπου δημιούργησαν μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις και μεσουράνησαν στην ιταλική και διεθνή οικονομία. Από εκεί ενίσχυσαν αποφασιστικά την επανάσταση του 1821, αλλά και πρόσφεραν τεράστιο φιλανθρωπικό έργο στην πόλη που τους έδωσε καταφύγιο. Σήμερα η ελληνική κοινότητα απαριθμεί περίπου 800 μέλη και δεν έχει πλέον την οικονομική ισχύ του παρελθόντος. Διατηρεί όμως την αίγλη της, όπως εξηγεί η διευθύντρια του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού στην Τεργέστη Αλίκη Κεφαλογιάννη: «Οι Τριεστίνοι μάς θεωρούν σπουδαίους ευεργέτες και μας έχουν πολύ ψηλά στην συνείδησή τους, ενώ παράλληλα ενδιαφέρονται ενεργά για την ελληνική κουλτούρα. Σε άλλες χώρες οι Έλληνες μετανάστες γνώρισαν διακρίσεις, στην Τεργέστη αποτελούν την..
αφρόκρεμα».
Ευάγ. Πανταρρώτας (κέντρο), ο μεγαλύτερος σε ηλικία Έλληνας σήμερα στην Τεργέστη.ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΝΗΜΗ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ο 87χρονος Ευάγγελος Πανταρρώτας είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία Έλληνας που ζει σήμερα στην Τεργέστη. Αν και γεννήθηκε και έζησε εκεί, επιμένει να διατηρεί ακόμα το ελληνικό διαβατήριο. Η ισχυρότερη ανάμνηση της ζωής του στην Ιταλία είναι η ημέρα που κηρύχθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος το 1940. «Ο άτιμος ο Μουσολίνι, την ίδια μέρα έκλεισε τους λογαριασμούς των Ελλήνων στις τράπεζες και βρεθήκαμε χωρίς πεντάρα. Επίσης, ο σχολάρχης το ίδιο πρωί μου είπε πολύ θυμωμένος: Πάρε την τσάντα σου και φύγε αμέσως από το σχολείο».
Ο πατέρας του Ευάγγελου Πανταρρώτα γεννήθηκε στις Σοφάδες Καρδίτσας και από μικρός μετακόμισε με τους γονείς του στην Τεργέστη. Εκεί δραστηριοποιήθηκε στις εισαγωγές ελληνικών προϊόντων, όπως ελιές, σουλτανίνα και ξηροί καρποί. Μια φορά πριν από χρόνια ο Ευάγγελος Πανταρρώτας μίλησε στην ελληνική τηλεόραση και τον είδαν στην Καρδίτσα, απ’ όπου του στέλνουν το τοπικό περιοδικό “Η Άρνη”. Το περιμένει με ανυπομονησία γιατί τον συνδέει κι αυτό με την πατρίδα του.
Κυριακάτικη λειτουργία στον Άγιο Νικόλαο.ΡΙΖΕΣ ΑΙΩΝΩΝ
Ο Αντώνης Σοφιανόπουλος είναι ο Έλληνας με τις παλαιότερες οικογενειακές ρίζες στην Τεργέστη. Υπήρξαν κι άλλες παλαιότερες οικογένειες, αλλά οι απόγονοί τους δεν ζουν πια εκεί. Ο προπάππους του Χαράλαμπος Σοφιανόπουλος, από το Σοποτό Αχαΐας, δημιούργησε το 1862 στην Τεργέστη εταιρεία εμπορίας ποτών, την οποία στη συνέχεια μετέτρεψε σε ναυτιλιακή εταιρεία. Ο παππούς του Ιωάννης Σοφιανόπουλος παντρεύτηκε τη Μαρία Κοτζιά, αδελφή του δημάρχου Αθηναίων, η οποία έζησε κι αυτή στην Τεργέστη. Μακρινοί συγγενείς του είναι και οι Σοφιανόπουλοι που έχουν την εταιρεία ΧΡΩΠΕΙ.
Ο Αντώνης Σοφιανόπουλος έκανε καλλιτεχνικές σπουδές και εργάζεται ως εκπαιδευτικός σε ιταλικό λύκειο. Παράλληλα, είναι αξιόλογος ζωγράφος, με αναγνώριση σε Ιταλία και Ελλάδα. «Δεν έχω κοντινούς συγγενείς στην Ελλάδα, αλλά ευτυχώς παντρεύτηκα τη δικηγόρο Πόπη Γεωργιάδου από τη Θεσσαλονίκη και δημιούργησα νέες ρίζες στην πατρίδα. Σαν παιδιά πηγαίναμε και σε καθολικές εκκλησίες, επειδή η μητέρα μας ήταν Ιταλίδα. Αν και βαφτιστήκαμε όλοι ορθόδοξοι, μόνο εγώ παρέμεινα ορθόδοξος από τα 4 αδέλφια μου. Πληγώνομαι που η χώρα μας περνάει οικονομική κρίση και καίγεται από τις πυρκαγιές».Ελληνική εφημερίδα του 1888 στην Τεργέστη.
ΠΗΓΉ