Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΧΙΟ..(+ΦΩΤΟ)



Το 2005 με άδειες της Αρχαιολογίας και την στάση Πόντιου Πιλάτου που κράτησε η Νομαρχία αλλά και η Δημαρχία Χίου, καταστράφηκε με μπουλντόζες το ανέπαφο αρχαίο νεκροταφείο του 3ου π. Χ. αιώνα στο Ριζάρη. Μια ιστορία που δείχνει τον τρόπο με τον οποίον διαχειριστήκαμε τα χρόνια τα τελευταία το νησί μας. Ούτε τους νεκρούς μας δεν σεβαστήκαμε.
Η αίσθηση, όταν για πρώτη φορά επισκέφτηκα τον χώρο ήταν μοναδική… Κάτω από την Γη, σε βάθος τεσσάρων και πλέον μέτρων κάτω από το έδαφος – για να μην τους βρουν οι ξένοι που λέει και ο ποιητής -160 τάφοι του 3ου αιώνα προ Χριστού βρίσκονταν θαμμένοι. Αρχές Αύγουστου θυμάμαι μια μέρα γλυκιά με διάχυτη την ζέστη του απογεύματος… Οι ακτίνες του Ήλιου στο γέρμα σχεδόν αγκάλιαζαν τις τεράστιες αρχαίες ταφικές πέτρες… Είχα την αίσθηση πως ο χώρος είχε κυριευτεί από τις ψυχές όλων αυτών των προγόνων… Έτσι σαν αγέρι, σαν θρόισμα σαν απαλό χάδι. Και ήτανε τάφοι πολλοί, Από ενήλικες μέχρι παιδιά…
Η καταστροφή του νεκροταφείου 2 μήνες μετά που συντελέστηκε μπροστά στα μάτια μου από τις μπουλντόζες ήταν μια εμπειρία που όλα αυτά τα χρόνια με καταδιώκει… Και από την άλλη ήταν η μέρα που ειλικρινά λυπήθηκα για την γενιά μου.
Και τότε έγραψα: Όχι. Δεν μπήκαμε σαν μύστες… Μπήκαμε σαν άρπαγες. Κι ανοίξαμε «κιβωτούς» 2300 χρόνων αρπάζοντα τιμαλφή και κτερίσματα. Και ξεθάψαμε επιμελημένες ταφές τόσο ατημέλητα… Κι διαγουμίσαμε το χθες σκορπώντας την τέφρα και τις επιτάφιες πλάκες 160 τάφων μέσα σε «λίγες ώρες» . Και σβήσαμε τα ίχνη των προγόνων μας…

του Αντώνη Τσατσαρώνη
www.aplotaria.gr







/www.visaltis.net

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ιωνικόν
Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,
γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.
Ω γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,
σένα η ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.
Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο
την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των·
και κάποτ’ αιθερία εφηβική μορφή,
αόριστη, με διάβα γρήγορο,
επάνω από τους λόφους σου περνά.
ΚΑΒΑΦΗΣ Κ.
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)