visaltis.net

OI ΜΑΓΕΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ:

-

- -

ΤΟ "ΒΙΣΑΛΤΗΣ" ΣΤΟ E-MAIL ΣΑΣ:

Αναγνώστες:

ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ ΤΟΠΟΣ

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ GATAROS.NET

ΜΙΚΡΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

EΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΟLYMPIA.GR

ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ

ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ:

ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ

YΠΟΣΤΗΡΙΞΗ:

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Ο ΒΑΝΔΑΛΟΣ ΦΩΒΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ 1800

Ο Λουίς Φρανσουά Σεμπάστιαν Φωβέλ,πρόξενος της Γαλλίας στην Αθήνα,ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βάνδαλους και αρπαγέας αρχαιοτήτων της εποχής του.

Αρχικά, με το πρόσχημα του καλλιτεχνικού σύμβουλου του προξενου της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη Σουαζέλ-Γκουφιέ(Choiseul Gouffier)και αργότερα σαν αρχαιοδίφης και συλλέκτης, κατόρθωσε με διάφορες ανασκαφές να "συλλέξει" έναν τεράστιο όγκο σημαντικών αρχαιοτήτων τα οποία  είτε παρέδιδε στον εργοδότη του κόμη Γκουφιέ είτε τα πουλούσε  αργότερα σε Βρετανούς που ερχόταν σαν ταξιδιώτες στην Ελλάδα.

Μόνο στον Γκουφιέ,περί το 1787 είχε καταφέρει να παραδώσει 16 κιβώτια με γλυπτά καθώς και 40 εκμαγεία των σημαντικότερων έργων τέχνης και αρχαιοτήτων της Αθήνας!
Ανάμεσα στις σημαντικότερες ανασκαφές μνημείων και τάφων που είχε κάνει,ήταν και ο τύμβος του Μαραθώνα,ενώ σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες φέρεται να έκλεψε και 2 περιστέρια από το Ιερό της Αφροδίτης στην Αφαιά,τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Ολλανδία.

Ο αριθμός των αρχαιοτήτων που είχε καταφέρει να συλλέξει ήταν τόσο μεγάλος,που το σπίτι του είχε μετατραπεί σε κανονικό μουσείο!!
Στο σπίτι του επίσης φιλοξενήθηκαν ανά διαστήματα οι μεγαλύτεροι Ευρωπαίοι "περιηγητές" που είχαν περάσει από την Αθήνα για τις "έρευνες" τους...

Όπως αποδυκνύεται ο Φωβέλ δεν ήταν μόνο ένας πλιατσικολόγος τυχοδιώκτης ,άλλα και ένας αδίστακτος άνθρωπος.
Σε μια επιστολή προς τους συνεργάτες του έγραψε:
"..Αρπάξτε ότι μπορείτε να μεταφέρετε και μην παραλείψετε να λεηλατήσετε την Αθήνα και τα περίχωρα της.Πάρτε ότι υπάρχει και μη λυπηθείτε ούτε ζωντανούς ούτε νεκρούς..."

Οι καταστροφές, οι αρπαγές και οι λεηλασίες αρχαιοτήτων στις οποίες επιδόθηκαν οι "πολιτισμένοι" Ευρωπαίοι περιηγητές εκείνη την σκοτεινή περίοδο,είναι ανυπολόγιστες.

Αναφέρετε ότι, μόνο κάποιος Βρετανός ονόματι Σαντφόρντ Γκρέιαμ, είχε καταφέρει να αποσπάσει από διάφορες λαθροανασκαφές στην Αθήνα,περίπου χίλια αρχαία αγγεία!! 

To "πολιτιστικό" και "ανασκαφικό έργο" του Φωβέλ και των υπολοίπων "ερευνητών", θα συνεχίσει μερικά χρόνια αργότερα ο Λόρδος Έλγιν..

Από τον Βισάλτη

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:ΟΙ "ΜΑΓΕΜΕΝΕΣ"ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ-Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

www.visaltis.net


»
Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014
«Το βύθισμα εντός του «αιωνίου» είναι το τέλος της φιλοσοφίας, όπως ακριβώς το τέλος της θρησκείας είναι το βύθισμα εντός των μυστηρίων».
Καταλυτικό ρόλο στα θρησκευτικά δρώμενα και στην Αρχαία Ελλάδα διαδραμάτισαν όπως ήδη αναφέραμε τα Μυστήρια, τα οποία με τα θρησκευτικά δρώμενα προσέφεραν σε εκείνους που ενδιαφέρονταν, μία υπερβατική εμπειρία. Τι ήταν όμως τα μυστήρια, τα οποία αποτελούσαν το σημαντικότερο και βαθύτερο τμήμα του Ελληνικού Θεολογικού Συστήματος;
Η λέξη Μυστήριο όπως είναι γνωστό σήμαινε το απόρρητο, το μυστικό, το άρρητο μέρος μιας τελετής ή λατρείας οι οποίες δεν γινόταν φανερές σε άτομα που δεν είχαν μυηθεί. Η λέξη μύηση προέρχεται από το ρήμα μυώ, που σημαίνει κλείνω. Κλείνω τις αισθήσεις στον αισθητό κόσμο, και ανοίγω άλλου είδους εσωαισθήσεις στον «υπερβατικό ΕΤΕΡΟΝ» αθέατο για τους αρχαίους Έλληνες κόσμο. Πολλοί μελετητές πιστεύουν πως οι πρόγονοί μας επιδίωκαν και επιτύγχαναν την ανόδο της συνείδησης σε συχνότητες υψηλότερες. Τρία ήταν τα κυρίως στάδια των μυστηριακών τελετουργιών :
• Ο έλεγχος των ικανοτήτων του υποψηφίου, η νηστεία και οι καθαρμοί.
• Μύηση και ανακοίνωση των Μυστηρίων.
• Εποπτεία των δρωμένων και απόκτηση της «ευλογίας της διαδοχής» .
Σύμφωνα με τον άγγλο Νεοπλατωνιστή Τόμας Τέιλορ πέντε ήταν τα μέρη της μύησης:
α) Εξαγνισμός,
β) η άδεια εισόδου για συμμετοχή στις απόκρυφες τελετές,
γ) η εποπτική αποκάλυψη ,
δ) η τελετή ανάληψης καθηκόντων ή ενθρόνιση,
»
Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ αρχαιολογικού περιεχομένου, που βασίζεται σε δραματοποιημένο σενάριο και συνδυάζει κινηματογραφικές λήψεις στο φυσικό χώρο της Μιλήτου με τρισδιάστατες ψηφιακές φωτορεαλιστικές αναπαραστάσεις για να ζωντανέψει την Μίλητο κατά την εποχή της ακμής της.

Ένας περιηγητής, λάτρης του μεγαλείου της αρχαίας πόλης, ξεκινά από την Αθήνα για να επισκεφτεί τη Μίλητο, που στη σημερινή της μορφή διασώζει...
ελάχιστα στοιχεία της αρχαίας πόλης. Πολύ συχνά συνομιλεί με μια γυναικεία μορφή, την προσωποποίηση της Μιλήτου, η οποία αναδύεται μέσα από τα ερείπια και τον παρακινεί να ανακαλύψει το παρελθόν της πόλης. Μέσα απ'αυτόν τον διάλογο αντλούνται οι ιστορικές πληροφορίες. 

Η Μίλητος γνώρισε μεγάλη ακμή από τον 8ο έως τον 6ο αιώνα π. Χ.. Αριθμούσε 10.000 κατοίκους, συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα σημαντικότερα κέντρα εξαγωγικού εμπορίου μετά την Τύρο και την Καρχηδόνα και είχε πολλές αποικίες. Παράλληλα, γνώρισε μεγάλη πολιτιστική ανάπτυξη, ανέδειξε φιλοσόφους όπως τον Θαλή, τον Αναξίμανδρο και τον Αναξαγόρα και ήταν η πατρίδα του Ιππόδαμου, του πρώτου πολεοδόμου του αρχαίου κόσμου.


Ο κινηματογραφικός φακός εστιάζει σε σημαντικά δημόσια κτήρια, αποκαλύπτοντάς μας με αυτό τον τρόπο όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής στην αρχαία Μίλητο:
  1. στο Βουλευτήριο, τον τόπο συνάντησης των πολιτών
  2. στην Αγορά, το κέντρο της εμπορικής και κοινωνικής ζωής
  3. στο Δελφίνιο, τον υπαίθριο ναό του Δελφινίου Απόλλωνα
  4. στο ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα, έναν από τους μεγαλύτερους ναούς του αρχαίου κόσμου, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας των τεράστιων διαστάσεών του
  5. στο Γυμνάσιο
  6. στο Στάδιο
  7. στην Παλαίστρα
  8. στην Ιωνική Στοά
  9. στο Θέατρο, το κόσμημα της πόλης
  10. στην Ιερά Πύλη της Μιλήτου.
Με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας αναπαρίστανται τρισδιάστατα αρκετά δημόσια κτήρια, τα οποία σήμερα δε σώζονται. Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις ακολουθούν πιστά τις μονογραφίες της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής.
»
Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014
Εδώ Αλέξανδρος..Εκεί Αλέξανδρος..Που είναι ο Αλέξανδρος;
Τι  χρειάζεται  η Ιστορία αν τα  παραμύθια   είναι  περισσότερο  δελεαστικά  και  πιστευτά; Προφανώς  για να  αποκοιμίζουν τους ανθρώπους. Ματαίως αρχαιολόγοι και  ιστορικοί  προσπαθούν αυτές  τις  ημέρες να αντιπαρατάξουν ιστορικές  πηγές  και  γνώση  αιώνων για τα γεγονότα  που  ακολούθησαν  μετά τον  θάνατο  του  Μεγάλου  Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα  το 323 π.Χ.  ως την  ταφή του,  η  οποία  επ΄ ουδενί  αναφέρεται  ότι  μπορεί να  είχε  γίνει στην Αμφίπολη.   Από την Βόρεια Ελλάδα ως την Κρήτη και εν  συνεχεία  πέραν των ελληνικών συνόρων - ας είναι καλά το διαδίκτυο -  βοά ο  κόσμος,  ότι σ΄ αυτόν τον εντυπωσιακό  πράγματι,  τύμβο  της Αμφίπολης,  που  ανασκάπτεται τα  τελευταία  δύο χρόνια   βρίσκεται  θαμμένος  ο  Μέγας Αλέξανδρος.  Από  πού  κι ως  πού; Μα,  ένας  τόσο  μεγάλος  τύμβος  μόνον έναν  πολύ  μεγάλο  βασιλιά  θα  μπορούσε να  κρύβει,  είναι  η αφελής  απάντηση,  η  οποία  μάλιστα γίνεται  πιστευτή!
Ούτε  η χλιαρή  ανακοίνωση  του  υπουργείου  Πολιτισμού έχει  βάλει τα  πράγματα στη  θέση  τους. «Το εύρημα της Αμφίπολης είναι οπωσδήποτε ιδιαίτερα σημαντικό, όμως πριν προχωρήσει η ανασκαφική έρευνα, οποιαδήποτε ερμηνεία και πολύ περισσότερο οποιαδήποτε ταύτιση με ιστορικά πρόσωπα στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι παρακινδυνευμένη»,  αναφέρει. 
  Από τη  μεριά της όμως  η  προϊσταμένη της ΚΗ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων και ανασκαφέας του τύμβου κυρία Αικατερίνη Περιστέρη  μπορεί να  μην  έχει αναφερθεί ποτέ  δημοσίως  στον Μέγα Αλέξανδρο (σημειωτέον  πέρυσι διαρρεόταν  η  πληροφορία  ότι  πρόκειται  για τον  τάφο της  Ρωξάνης και του Αλέξανδρου Δ ΄) αλλά  ούτε και εμφανίσθηκε να το  διαψεύσει. Και  από την  άλλη οι αρχές της  πόλης  κάνουν  ό,τι μπορούν για να συνδαυλίσουν την  υπόθεση,  προφανέστατα για  λόγους,  που ουδεμία σχέση  έχουν με την αρχαιολογία και την ιστορία αλλά με την προσωπική προβολή.
»

Συνέντευξη της διεθνούς αναγνωρισμένης αμερικανίδας γεωλόγου Annie Rassios στην Αθηνά Κρικέλη
Η συνάντηση με την φημισμένη Αμερικανίδα Γεωλόγο Dr. Annie Rassios έγινε στο χωριό Σπηλιά (στο βουνό Οσσα-Κίσσαβος). Η εν λόγω γεωλόγος για περισσότερα από 35 χρόνια μελετά την γεωλογική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας με αρκετές έρευνες στην Πίνδο, τον Ολυμπίου, Κίσαβο και τα τελευταία χρόνια στα Γρεβενά.

Ο Κίσσαβος είναι πατρογονικός δικός χώρος και το ενδιαφέρον για τα δύο αγαπημένα βουνά ασταμάτητο.
“Η Θεσσαλία ειναι Ευρώπη το ίδιο και η Πιερία. Ο Ολυμπος και ο Κίσσαβος είναι Αφρική” ξεκινά την περιγραφή της η Dr. Annie Rassios και με την φράση αυτή ξέρει πως έχει κερδίσει μέχρι απελπισίας την προσοχή μας.
“Αυτά τα δύο βουνά ήταν κάποτε μέρος της Αφρικής. Πριν από 170 εκατομμύρια χρόνια όταν συγκρούστηκε η τεκτονική πλάκα της Αφρικής με τεκτονική πλάκα της Ευρώπης, η πρώτη βυθίστηκε βίαια κάτω από την δεύτερη. Η βύθιση ήταν του ύψους 25 χιλιομέτρων στα έγκατα της γής”

»
Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014


Μια αναδρομή σε παλαιότερα δημοφιλή και πολυδιαβασμένα θέματα,κάποια από τα οποία δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα μας και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να αναπαράγονται και να αναδημοσιεύονται σε διάφορα δημοφιλή blogs και ιστοσελίδες(μερικές φορές ακόμη και σαν αποκλειστικά!!). 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ!


»
Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

ΤΕΚΜΗΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
Διάρκεια: 10'

ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ.

Μακεδονία-Φιλιπποι Καβάλας.Ένας τόπος γεμάτος από τα ίχνη πολιτισμών που αναπτύχθηκαν εδώ από την προϊστορική ακόμη εποχή.

Ένα παράξενο και μοναδικό θέαμα περιμένει τον παρατηρητικό επισκέπτη..Διάσπαρτες ,σκαλισμένες στους απόκρημνους βράχους του λόφου των Φιλλίπων, διάφορες μορφές Θεών και παραστάσεις.
Καλλιτεχνήματα του μακρινού παρελθόντος που αποτελούν ένα μοναδικό ίσως για τον Ελλαδικό χώρο, φαινόμενο.

Πρόκειται για αναθηματικά αφιερώματα και απόδοση λατρείας ή να πρόκειται για κάποιο είδος θρησκευτικής λαϊκής τέχνης ;Από ποιους δημιουργήθηκαν και ποια ακριβώς η χρήση και σημασία τους;Κανείς  δεν γνωρίζει με σιγουριά.

Η έλλειψη επαρκών στοιχείων μας επιτρέπει να κάνουμε μόνο υποθέσεις ή να καταλήγουμε σε επισφαλή συμπεράσματα.

Προς το παρόν τα αινιγματικά βραχοανάγλυφα  των Φιλίππων παραμένουν άγνωστα  χάρη στην έλλειψη ενδιαφέροντος και περαιτέρω επιστημονικής μελέτης.Μια ακόμη περίπτωση που καταδεικνύει τα κενά γνώσης που υπάρχουν για πολλά μνημεία ανά την Ελλάδα αλλά και το ιστορικό μας παρελθόν.
ΕΡΕΥΝΑ -ΠΑΡΑΓΩΓΗ:visaltis.net

»
Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014
Πώς με το πέρασμα στον χριστιανικό κόσμο η θεά Αθηνά «αντικαταστάθηκε» στη θρησκευτική συνείδηση από την Παρθένο Μαρία

Στρατηγός, προστάτις και παρθένος. Είναι η θεά Αθηνά ή η Παναγία; Προστάτις των γυναικών, των παιδιών και του τοκετού. Είναι η Αρτεμις Παιδοτρόφος και Λοχεία ή μήπως η Παναγία; Συνετή, κόσμια, καλόβουλη, μειλίχια και πολυεύσπλαχνη, που δοκίμασε αβάσταχτο πόνο και γνώρισε πολλά βάσανα. Είναι η θεά Ισις ή πρόκειται για την Παναγία, μητέρα του Χριστού;

Εκεί, στο γύρισμα του ελληνικού κόσμου από τον πολυθεϊσμό στον χριστιανισμό, όταν ο δεύτερος άρχισε σιγά-σιγά να επικρατεί στη θρησκευτική συνείδηση και στη λατρευτική πρακτική, η μείξη στοιχείων του ειδωλολατρικού παρελθόντος με τη νέα θρησκεία όχι μόνο δεν θα τη μείωνε, αλλά θα συντελούσε σε μεγάλο βαθμό στην εδραίωσή της. Πρότυπα αιώνων, εξάλλου, ήταν δύσκολο να καταργηθούν. Αντιθέτως, η αφομοίωσή τους από τον χριστιανισμό υπήρξε ο συνδετικός κρίκος που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να τον δεχθούν ευκολότερα. Αποτέλεσμα, πολλές από τις αρχαίες θεότητες και τελετουργίες να παραμείνουν στο χριστιανικό εορτολόγιο και να προσαρμοστούν στο τυπικό και στις παραδόσεις της νέας θρησκείας.

Είναι σύμπτωση ότι η μεγάλη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο συμπίπτει με τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς στις 28 του αρχαίου μήνα Εκατομβαιώνα (μέσα Ιουλίου - μέσα Αυγούστου), όταν τελούνταν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας; Ή μήπως είναι τυχαίο ότι ο ναός της παρθένου Αθηνάς στην Ακρόπολη μετατράπηκε σε ναό της Παναγίας Παρθένου; Αλλωστε δεν ήταν μόνον ο Παρθενώνας που έγινε χριστιανική εκκλησία, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες
Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά συνδέθηκαν και με την Παναγία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.
»
Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Ἡ Βισαλτία ἀποτελεῖ τή μεγαλύτερη καί πλουσιώτερη ἐπαρχία τοῦ Νομοῦ Σερρῶν.Ἔχει ἔκταση 761 τ.χ. Ποιός δέν γνωρίζει τή Nιγρίτα μέ τή Γερακίνα της. Βρίσκεται στό δυτικό μέρος τοῦ νομοῦ καί τά βουνά Κερδύλλιο καί Βερτίσκος ἀποτελοῦν τό σύνορο μέ τό ν. Θεσσαλονίκης, ἐνῶ τό βορειοανατολικό της σύνορο εἶναι ὁ Στρυμόνας.Τό βορειοδυτικό εἶναι ἡ ἐπαρχία Σιντικῆς καί τό νότιο ἡ μικρή παραθαλάσσια λωρίδα(μοναδική γιά τό νομό) πού ἀρχίζει ἀπό τίς ἐκβολές τοῦ Στρυμόνα καί φθάνει μέχρι τό Ματσίκι, λίγο πιό ἀνατολικά ἀπό τήν Ἀσπροβάλτα.

    Ὅπως καί οἱ ἄλλες τρεῖς ἐπαρχίες τοῦ νομοῦ, Σίρρις, Φυλλίς καί Σιντική διατηρεῖ τήν ἀρχαία της ὀνομασία. Τῆς Βισαλτίας ἡ ὀνομασία χάνεται στά βάθη τῶν προελληνικῶν μύθων. Πῆρε τό ὄνομά της ἀπό τόν μυθικό γιό τοῦ ‘Hλίου καί τῆς Γῆς, τό Βισάλτη. Κατ᾽ ἄλλην ἐκδοχή ὁ Βισάλτης ἔλαβε τό ὄνομά του ἀπό τόν ποταμό Βισάλτη. Εἶναι γνωστό ὅτι ὅχι μόνον ἡ περιοχή πέρα τοῦ Στρυμόνος καί στά νεώτερα χρόνια πέραν τοῦ Νέστου, ἀλλά ὅλος ὁ βόρειος ἑλληνικός χῶρος ὀνομάζονταν Θράκη, κατοικούμενη ἀπό Θρακοέλληνες ἀπό τήν προϊστορική ἐποχή. Πρόκειται γιά αὐτόχθονες. Σήμερα ἀμφισβητοῦνται σοβαρά οἱ θεωρίες περί Καθόδου τῶν Ἑλλήνων.
    Ἔφθανε δέ αὑτή ἡ Θράκη μέχρι τόν Πηνειό.

   ‘H συγκλονιστική ἐπέκταση τῶν Μακεδόνων ἄλλαξε ἄρδην τόν ἀρχαῖο χάρτη. Ὅλα αὐτά ὅμως τά γεγονότα δέν ἄλλαξαν τή γῆ καί τούς ἀνθρώπους της. ‘H Βισαλτία παρέμεινε μέχρι σήμερα ἡ μεγάλη περιοχή ἀριστερά γιά τόν ἀνερχόμενο τό Στρυμόνα καί κατά μῆκος τῶν βουνῶν Κερδύλλια, Βερτίσκος καί Κρούσια (δυτικά).

   Ὁ χάρτης δείχνει κατά προσέγγιση τήν ἀρχαία Βισαλτία· δυστυχῶς παραλείπει τήν ‘Hράκλεια τή Σιντική. Ἄρχιζε ἀπό τις ἐκβολές τοῦ Ρηχίου ποταμοῦ (τό ποταμάκι τῆς Ρεντίνας), πού ἑνώνει τή Βόλβη μέ τό Στρυμονικό κολπο, ἄν καί τά ὅρια αὐτά ἀμφισβητοῦνται ἀπό μερικούς, καί ἔφθανε μέχρι τήν ‘Hράκλεια τή Σιντική. Ἄν πιστέψουμε τόν ‘Hρόδοτο πού ἀναφέρει ὅτι ἡ Βισαλτία ἦταν σχεδόν ἑνωμένη μέ τήν Κρηστωνία, μέ ἕναν βασιλιά, τότε τά ὅρια τῆς Β. φθάνουν στίς πηγές τοῦ ποταμοῦ Ἐχέδωρου (Γαλλικός)

»

Ο Φειδίας ήταν γιος του Χαρμίδη. Γεννήθηκε γύρω στο 490 π.Χ. και πέθανε το 430 π.Χ. Ήταν ένας από τους γνωστότερους γλύπτες της ελληνικής αρχαιότητας, ίσως ο σημαντικότερος της κλασικής περιόδου. Δάσκαλοί του ήταν ο Ηγίας από την Αθήνα, ο Αγέλαδος από το Άργος και ο Πολύγυστος. 

Τα πρώτα έργα του Φειδία ήταν αφιερωμένα εις μνήμην της νίκης των Ελλήνων στον Μαραθώνα εναντίον των Περσών. Στους Δελφούς ο Φειδίας ανήγειρε ένα γλυπτικό σύμπλεγμα από ορείχαλκο, που περιελάμβανε τα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αθηνάς, μερικών άλλων ηρώων μαχητών και του στρατηγού Μιλτιάδη.

Αργότερα κατασκεύασε τη χάλκινη Αθηνά Προμάχο που ήταν ανάθημα της Αθήνας στην Ακρόπολη από τα λάφυρα της νίκης. Το άγαλμα είχε ύψος 8-9 μέτρα και όπως αναφέρει ο περιηγητής του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας, η αιχμή του δόρατος και η κορυφή του λοφίου από το κράνος της ήταν ορατά από το Σούνιο. Ήταν στημένο μεταξύ Προπυλαίων και Ερεχθείου, όπου διατηρείται η θεμελίωση του βάθρου.

Ο Φειδίας φιλοτέχνησε επίσης το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου για το σηκό του Παρθενώνα (446-438 π.Χ.), που  αποτέλεσε καινοτομία στην τεχνική των λατρευτικών αγαλμάτων.

Η Αθηνά Παρθένος υπήρξε μία δημιουργία που συνδύαζε τα πολύτιμα υλικά με τα μυθολογικά θέματα και συμπύκνωνε το ιστορικό παρελθόν και τη δύναμη της Αθηναϊκής δημοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει το ύψος του αγάλματος (11,544 μ.) και ο Παυσανίας αναλυτική περιγραφή. Μία ιδέα για τον τύπο του αγάλματος παρέχουν τα ρωμαϊκά αντίγραφα, όπως η Αθηνά Lenormant και η Αθηνά του Βαρβακείου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο).
»
Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014
Ανήκει στην ελίτ των εξαιρετικών επιστημόνων παγκοσμίως.
Η δουλειά του είναι συναρπαστική και απαιτητική.
Και παρά το ότι ψάχνει διαρκώς για απαντήσεις σε ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την υφή, την προέλευση και την εξέλιξη του Σύμπαντος, ο Δημήτρης Νανόπουλος δεν ζει αποκλειστικά στη σφαίρα της επιστήμης.
Μιλά με πάθος για τα κακώς κείμενα, καταδικάζει τις φρικαλεότητες στη Γάζα, παραδέχεται πως η Ελλάδα δεν έχει να προσφέρει όσα το εξωτερικό σε ταλαντούχους νέους που τώρα ξεκινούν την καριέρα τους και πάνω απ’ όλα, όταν αναφέρεται στη μεγάλη του αγάπη, τη Φυσική, χρησιμοποιεί λόγο τόσο κατανοητό που κάνει και τον πιο αδαή να την κατανοήσει και… αβίαστα να τη θαυμάσει.

Ο επόμενος -ίσως- διευθυντής του CERN, μια μέρα πριν από την ομιλία του στο Νεώριο Μόρο μίλησε στα “Χανιώτικα νέα” για τη Φυσική, το Σύμπαν και την… ανθρώπινη βλακεία.
“Δεμένος” από μικρός σε μια μοίρα που τον “τραβούσε” πάντα προς το συγκεκριμένο επάγγελμα, δεν θεωρεί ότι δουλεύει, αλλά πώς κάνει καθημερινά το αγαπημένο του χόμπι.
Και σπεύδει να τονίσει πως η επιτυχία, σε κάθε τομέα είναι περισσότερο σκληρή δουλειά και ιδρώτας, παρά “άστρο” και τύχη.

Η “προϋπόθεση” για να έρθει κάποιος στην αυριανή εκδήλωση και να συμμετέχει σε πειράματα φυσικής είναι να είναι από 9-99 χρόνων. Η φυσική είναι τελικά όσο δύσκολη την παρουσιάζουν οι δάσκαλοι ή είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε;
Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Η Φυσική παρουσιάζει οπωσδήποτε κάποια δυσκολία, όπως δυσκολίες έχουν όλα τα πράγματα.
Από την άλλη πλευρά είναι ζήτημα αγωγής του τι διαβάζουμε, του πώς διαβάζουμε και το κατά πόσο οι δάσκαλοι μάς κάνουν να αγαπήσουμε αυτό το μάθημα που λέγεται Φυσική.

Το κατά πόσον μας βοηθούν να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. «Οι ρίζες είναι πικρές, οι καρποί είναι γλυκείς», έλεγε ο Αριστοτέλης.
Για να γευτούμε τους καρπούς της Φυσικής πρέπει να κοπιάσουμε. Και πρέπει ο δάσκαλος να βοηθά. Αυτό όμως συμβαίνει με όλα τα μαθήματα.
Καλό θα ήταν και η Πολιτεία και η οικογένεια, όλος ο κοινωνικός ιστός να έχουν καλύτερη γνώση για το τι ακριβώς είναι η Φυσική.
Δεν εννοώ βέβαια να γίνουν όλοι φυσικοί. Αλλά σκεφτείτε: όλοι σχεδόν γνωρίζουν τι έλεγαν οι αρχαίοι, μαθαίνουν ιστορία.
Το ίδιο πρέπει να γίνεται και με τη Φυσική.
»
Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014
Ἒκπληξις διακατεῖχε τὸ σύνολο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητος λόγῳ τῶν ἀρχαίων χειρογράφων ποὺ φυλάσσονταν στὶς μονὲς. Οἱ «ἀρχαιόφιλοι περιηγητὲς» μετὰ ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις τους στὶς μονές, ἐπέστρεφαν στὶς χῶρες τους  μὲ «νέες ἀνακαλύψεις» ποὺ πολλὲς φορὲς ἐμφάνιζαν ὡς δικές τους, καταστρέφοντας τὰ ἀρχαῖα τεκμήρια ποὺ πιστοποιοῦσαν τὴν ἀνικανότητά τους…

 Αἰών, ἀρ. φύλ. 229, 26.01.1841, τμῆμα ἂρθρου.

«Μανθάνομεν, ὅτι καὶ ἄλλα πολλά, ἐπίσης πολύτιμα τοιαῦτα χειρόγραφα ἀπηλλοτριώθησαν ἀπὸ τοὺς Μοναχοὺς τοῦ Ἄθωνος, καὶ ἀποροῦμεν, πῶς, κατὰ μίμησιν ἐκείνων τῆς Πάτμου, διανέμουσιν ὡς ἰδιοκτησίαν των οὗτοι τὴν ἐθνικὴν ταύτην περιουσίαν. 

Τὰ κειμήλια ταῦτα παρακατετέθησαν εἰς τὰς Μονὰς ὡς ἱερὰ παρακαταθήκη, διὰ νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερουμένων. Πρέπει τάχα νὰ ὀνομάσωμεν τοὺς τοιούτους μοναχοὺς βαρβαροτέρους καί ἀναισθητοτέρους τῶν ἰδίων πορθητῶν τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, οἵτινες διετήρησαν καὶ διατηροῦσιν εἰς τὸ Βασιλικόν των Ταμεῖον πολλότατα κειμήλια Ἑλληνικὰ μὲ ὅλην τὴν ἐπαγρύπνησιν; Καθ’ ἣν μάλιστα ἐποχὴν μέρος τοῦ ἔθνους ἔλαβεν τὴν πολιτικὴν ἀνεξαρτησίαν του, συστῆσαν Πανεπιστημεῖον καὶ Δημόσιον Βιβλιοθήκην, κοινὰ πρὸς ὅλους τοὺς ἐλευθέρους, καὶ μὴ ἔτι Ἕλληνας, οἱ εἰρημένοι Μοναχοὶ ὤφειλον κὰν νὰ προσφέρωσι ταῦτα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, παρὰ τῆς ὁποίας, ἀμφιβολία δὲν εἶναι, ἤθελον βραβευθῆ δεόντως. Ἤ δὲν εἶναι τάχα γνωστόν, ὅτι πολλότατα χειρόγραφα τῶν προγόνων ἡμῶν, περιπέσοντα εἰς χεῖρας κλοπολόγων τινῶν ἑτεροεθνῶν, ἐδημοσιεύθησαν ὡς συγγράμματα ἴδιά των, ῥιφθέντων εἰς τὸ πῦρ τῶν πρωτοτύπων. Τὶς ἀγνοεῖ ἐπίσης, ὅτι πολλοὶ τοιοῦτοι ἐπαρουσιάσθησαν πιστευθέντες ὡς αὐτουργοὶ πραγμάτων, ἡ ἐφεύρεσις τῶν ὁποίων ἔχει κυρίως τὴν γέννησίν της ἀπό τὴν Ἑλληνικὴν εὐφυΐαν;
Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὀφείλει κατὰ ἀπαραίτητον χρέος ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, φύλαξ πάντοτε ἄγρυπνος τῆς Θρησκείας καὶ τῶν πολυτιμοτέρων πραγμάτων τοῦ Ἔθνους, νὰ ἐκδώσῃ σφοδρὰς διαταγὰς καὶ ἐπιτίμια κατὰ τῆς τοιαύτης ἱεροσυλίας ἐναντίον τῶν Μοναχῶν ὁποιασδήποτε Μονῆς, οἵτινες ἤθελον ἐξοκείλει εἰς τοιαύτης φύσεως ἀντεθνικὸν καί ἄτιμον πρᾶξιν. Λέγομεν ἄτιμον, διότι ὠφελούμενοι ἀπό τὴν ἀνόητον αἰσχροκέρδειαν τούτων, θέλουσι δυνηθῆ νὰ ἀφαιρέσωσι, προϊόντος τοῦ χρόνου, ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς ὅλης Ἑλλάδος, ὅ,τι δύναται νὰ ἔχῃ αὕτη πολύτιμον καί ἱερόν.»

Ἐπιστημονικὸς ὀργασμός! 
Τὰ ἐπιστημονικὰ περιοδικὰ δημοσίευαν «νέες θεωρίες καὶ ἀνακαλύψεις» ποὺ ἐνῶ προῆλθαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Εὐφυΐαν κατοχυρώθηκαν ἀπὸ τοὺς λογοκλόπους εὐρωπαίους… 

Ὁ κ. Hasse, ἀνακάλυψε τὶς διαφορὲς ποὺ ὑπάρχουν μεταξὺ τοῦ ἀριστεροῦ καὶ δεξιοῦ μέρους τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου, παρατηρῶντας τὴν Ἀφροδίτη τῆς Μήλου…

Ἀκρόπολις, ἀρ. φύλ. 1952, 21.10.1887

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

«Ὁ γερμανὸς καθηγητὴς Κάρολος Hasse ἐδημοσίευσεν ἐν τοῖς Ἀρχείοις τῆς Ἀνατομίας καὶ τῆς Φυσιολογίας ἄρθρον, ἐν ᾧ περιγράφει, πῶς δι’ ἀκριβῶν καταμετρήσεων ἀνεκάλυψεν ὅτι μεταξὺ τοῦ δεξιοῦ καὶ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ προσώπου τῆς ἐν τῷ Λούβρῳ τῶν Παρισίων εὑρισκομένης Ἀφροδίτης τῆς Μήλου ὑπάρχει ἀσυμμετρία τις. Ὅλα τὰ ὑπὸ τὴν ρῖνα μέρη τοῦ προσώπου εἶναι ἐντελῶς κανονικά ἀλλὰ τὰ ὑπὲρ τὴν ρῖνά εἰσι μὴ κανονικά. Τὸ ἀριστερὸν οὖς κεῖται ὑψηλότερον τοῦ δεξιοῦ· τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ προσώπου εἶναι ἐπίσης ὑψηλότερον καὶ κεῖται ἐγγύτερον πρὸς τὴν μέσαν τοῦ προσώπου γραμμήν, προσέτι δὲ τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ κρανίου εἶναι εὐρύτερον τοῦ δεξιοῦ. 
Πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν παρατηρήσεων αὐτοῦ ὁ κ. Hasse [κατεμέτρησε] τὰς κεφαλὰς πολλῶν εὐειδῶν καὶ κανονικῶς ἐσχηματισμένων γυναικῶν, ἀνεκάλυψε δέ, ὅτι τὸ ἀριστερὸν καὶ τὸ δεξιὸν μέρος τοῦ προσώπου αὐτῶν ἦτο ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διάφορον καὶ ὅτι παρουσίαζε τὰς αὐτὰς διαφοράς, ἃς οὗτος εἶχε παρατηρήσει ἐπὶ τοῦ ἀψύχου ἑλληνικοῦ ἀριστουργήματος. «Εἶναι, τῇ ἀληθείᾳ, ἀξιοθαύμαστος», ἀναφωνεῖ ὁ κ. Hasse, «ἡ ἀκρίβεια, μεθ’ ἧς ὁ τέλειος καλλιτέχνης ἐνσυνειδήτως ἀπομιμεῖται τὴν φύσιν.»

Ἀνακαλύψεις… Ἀνακαλύψεις… Ἀνακαλύψεις..!

Βιβλιογραφία
Καὶ οἱ δύο ἐφημερίδες ἀπὸ τὸ Α.Π.Θ.
Ἀφροδίτη τῆς Μήλου, λεπτομέρεια φωτογραφίας τοῦ J.C. Stobart's, 1905www.culturalresources.com
Ἀφροδίτη τῆς Μήλου, Μουσεῖο Λούβρου www.louvre.fr 

Xλόη / anihneftes.blogspot.gr 
»
Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Εκεί που κατοικούνταν από Έλληνες χιλιάδες χρόνια είναι αυτή η  πόλη η οποία βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, σε ύψος 470 μέτρων,  ενώ ο ποταμός Perpereshka , το ελληνικό όνομα στην σλαβοβουλγαρικη έκδοση, ρέει δίπλα του.

Η άνετη κοιλάδα του ποταμού έχει δημιουργήσει συνθήκες ζωής από την αρχαιότητα και είναι σπαρμένη με δεκάδες αρχαιολογικούς χώρους από διάφορες εποχές,  το κέντρο του οποίου είναι το Περπερικόν . 

Το μεσαιωνικό αρχαιολογικό συγκρότημα Περπερικόν είναι μία από τις  αρχαιότερες μνημειακές μεγαλιθικές κατασκευές, εξ ολοκλήρου λαξευμένες στους βράχους.
»
Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Το βίντεο αφορά την έκθεση "Οι σημαντικότερες εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων" που έγινε στο Κουρσούμ Τζαμί στα Τρίκαλα (22-11-2012), στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων του "Μύλου των Ξωτικών" 2012-2013.
 Κωνσταντίνος Κοτσανάς
Γεννήθηκε το 1963 στην Αιγείρα Αχαΐας. Σπούδασε στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών απ' όπου αποφοίτησε το 1986. Από το 1991 εργάζεται ως μόνιμος εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (και από το 2003 ως Δντης στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Πύργου).
Έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και ιδιαίτερα στο πεδίο της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας. Πολλές έρευνες, μελέτες και ανακατασκευές του που αφορούν την Αρχαιοελληνική Τεχνολογία έχουν παρουσιασθεί σε Διεθνή Συνέδρια και Εκθέσεις με εξαιρετική επιτυχία.

»