visaltis.net

OI ΜΑΓΕΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ:

-

- -

ΤΟ "ΒΙΣΑΛΤΗΣ" ΣΤΟ E-MAIL ΣΑΣ:

Αναγνώστες:

ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ ΤΟΠΟΣ

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ GATAROS.NET

ΜΙΚΡΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

EΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΟLYMPIA.GR

ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ

ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ:

ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ

YΠΟΣΤΗΡΙΞΗ:

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Σίγουρα οι εν Ελλάδι αφελείς τουρκολάγνοι και φανατικοί θαυμαστές του διασήμου Τούρκου ηθοποιού και… μεγάλου γυναικοκατακτητή, Kenan İmirzalıoğlu, που φέτος απήλαυσε και τις διακοπές του στα ελληνικά νησιά, δεν θα γνωρίζουν ότι εν λόγω σταρ της Τουρκίας καθιερώθηκε κινηματογραφικά με μια άκρως ανθελληνική ταινία. 

Στην ταινία αυτή παριστάνε τον μεγάλο «ήρωα» που ξεφτίλιζε με κάθε τρόπο τους «δειλούς» και «άνανδρους» Έλληνες, την τραγική περίοδο του μικρασιάτικου πολέμου, 1919-1922, στην Κωνσταντινούπολη και όχι μόνο.
Ο κύριος αυτός που κάθε βράδυ καθηλώνει στις οθόνες χιλιάδες νεοέλληνες που μην έχοντας να κάνουν κάτι πιο αξιόλογο εκστασιάζονται βλακωδώς από τις περιπέτειες του φοβερού τουρκικού σήριαλ, «Karadayi», έχει ένα χτυπητό ανθελληνικό παρελθόν στις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές οθόνες της Τουρκίας. 

Η γνωριμία του ελληνικού κοινού με τον φοβερό αυτόν ηθοποιό-μάγκα και μεγάλο γόη, ο οποίος, όπως έγραψαν και τα τουρκικά τηλεοπτικά περιοδικά έχει… κλέψει τις καρδιές χιλιάδων Ελληνίδων που κοιμούνται και ονειρεύονται να τον έχουν δίπλα τους, (σύμφωνα με τους Τούρκους), είχε γίνει γνωστός από το άλλο επίσης φοβερό τουρκικό σήριαλ, τον «Εζέλ», που καθιέρωσε έκτοτε την «άλωση» των ελληνικών καναλιών στα τουρκικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες.
Αλλά η πρώτη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία του Kenan İmirzalıoğlu, ήταν η περίφημη κινηματογραφική επιτυχία, «Son Osmanli Yandım Ali». Η ταινία αυτή γυρίστηκε το 2006 και έσπασε τα ταμεία στις κινηματογραφικές αίθουσες της Τουρκίας ενώ έγινε μεγάλη επιτυχία και στα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια. Η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται τη περίοδο του 1919 στην Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο εκείνη η Κωνσταντινούπολη είχε καταλειφθεί από τις συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ, ενώ η Οθωμανική αυτοκρατορία έπνεε τα λοίσθια. 

»

Βρισκόμαστε στον ένατο μήνα του χρόνου. Ωστόσο , την εποχή που το ρωμαϊκό έτος άρχιζε το Μάρτη , ο Σεπτέμβριος κατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών , όπως δείχνει και τ' όνομά του . Γιατί septem στα λατινικά σημαίνει εφτά. Όταν πρώτος μήνας καθιερώθηκε από το Νουμά Πομπίλιο ο Γενάρης , τότε ο Σεπτέμβρης έγινε ένατος .
  
 
Η 1η Σεπτέμβρη ήταν κι αυτή για τους Ρωμαίους ένα είδος πρωτοχρονιάς . Την ονόμαζαν indictio ( ινδικτιώνα ) , που σημαίνει κατανομή φόρων ( " επινέμηση " ) . Γιατί το μήνα Σεπτέμβριο έχουν πια συγκεντρωθεί όλα τα εισοδήματα , και το κράτος όριζε τότε στον κάθε νοικοκύρη τι φόρο πρέπει να πληρώσει απ' την παραγωγή του . 'Ηταν σαν να λέμε ένα είδος αρχής του οικονομικού έτους. 

Η συνήθεια αυτή διατηρήθηκε και στους Βυζαντινούς , που το 313 μ.Χ. καθιέρωσαν την 1η Σεπτεμβρίου ως αρχή του εκκλησιαστικού έτους . Για τον αγροτικό πληθυσμό , με την 1η Σεπτεμβρίου αρχίζει το γεωργικό έτος , αφού τότε ξεκινούν όλες οι προετοιμασίες για το όργωμα και τη σπορά , που είναι η αρχή μιας μακριάς σειράς εργασιών στην ύπαιθρο . Στην ουσία , λοιπόν , ο λαός μας γιορτάζει τρεις πρωτοχρονιές , πράγμα που φαίνεται μέσα απ' τις δοξασίες και τα έθιμά του .
   
Η αριθμητική σειρά του μήνα δεν παίζει , όπως δείχνουν τα πράγματα , κανένα σπουδαίο ρόλο στην ψυχολογία του λαού μας .Αυτό ταίριαζε περισσότερο στους Ρωμαίους , που αγαπούσαν υπερβολικά την τάξη και τη σειρά . Ακόμη και στα παιδιά τους έδιναν αριθμητικά ονόματα , όπως Οκτάβιος ( απ' το οκτώ ) , Σεπτέμβριος ( απ' το επτά ) , Σίξτος ( απ' το έξι ) κ.ο.κ.
   

http://3.bp.blogspot.com/_Hlq6slcSkig/Sq1wsjb9dDI/AAAAAAAAAEY/oHGzoL3ZmJo/s400/ae2IMG_0574.jpg

Γιά τους Έλληνες σημασία έχει ποιές είναι οι πιό σημαντικές ασχολίες κι οι μεγαλύτερες γιορτές του μήνα . Τον λένε λοιπόν , Τ ρ υ γ η τ ή   η   Τ ρ υ γ ο μ η ν ά   η  Π ε τ μ ε ζ ά  ( Ήπειρος ) , γιατί τότε ο τρύγος βρίσκεται στις φούριες του , τον λένε και μήνα του      Σ τ α υ ρ ο ύ   η  Σ τ α υ ρ ί τ η  , γιατί γιορτάζεται η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού . 
»
Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014
  Η πόλη Казанлък (Καζανλάκ) βρίσκεται στην κεντρική Βουλγαρία... Γύρω από την πόλη απλώνεται η περίφημη Κοιλάδα των ρόδων... 

Σήμερα, μετά από τις πάμπολες ανακαλύψεις Θρακικών τάφων στην περιοχή, η κοιλάδα έχει καταλήξει να είναι πιο γνωστή ως "Κοιλάδα των Θρακών Βασιλέων". Στην περιοχή αυτή, οι κάτοικοι της Σευθόπολης, πρωτεύουσας του θρακικού βασιλείου των Οδρυσών, έθαβαν τους ηγεμόνες τους...



Στο Καζανλάκ, το 1944, κατά την διάρκεια ανέγερσης αντιαεροπορικής θέσης, βρέθηκε Θρακικός τάφος με περίφημες τοιχογραφίες, ο οποίος έδωσε σημαντικότατες πληροφορίες για την καθημερινή ζωή των Θρακών.



Είναι αψιδωτός πλινθόκτιστος θολωτός τάφος, για τη στέγαση των θαλάμων του οποίου κατασκευάστηκε μια χτιστή καμάρα και όχι η συνήθης απλή ξύλινη οροφή. Το μνημείο χρονολογείται από το τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα.





Η πέτρα που κάλυπτε τον θόλο του τάφου.




Η πρώτη προστατευτική κατασκευή το 1946

»
Ο Ναός του Διός στην Λιβύη ήταν μεγαλύτερος από τον Παρθενώνα και τον Ναό του Διός στην Ολυμπία.
Η Κυρήνη είναι από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς) στην αρχαιότητα πήρε το όνομα της από την πηγή Κύρη,που ήταν αφιερωμένη στο θεό Απόλλωνα τον οποίο λάτρευαν εξ ου και η Απολλωνία (Susah), το λιμάνι της Κυρήνης.
Η αποικισμός της Λιβύης έγινε από Έλληνες (από τη Σαντορίνη ) κάτι που αναφέρεται στο τέταρτο βιβλίο της Ιστορίας του Ηρόδοτου (βασιλέι τῶν Θηραίων περὶ ἄλλων χρᾷ ἡ Πυθίη κτίζειν ἐν Λιβύη πόλιν.)

Μεγάλοι και επιφανείς Έλληνες γεννήθηκαν στην Λιβύη όπως ο Ερατοσθένης (γεννήθηκε στην Κυρήνη) καθώς και ο Επίσκοπος Συνέσιος, ο μαθητής τηςΥπατίας ο οποίος έτρεφε μεγάλο σεβασμό στο άτομο της και ζητούσε με επιστολές την συμβουλή της...
»
Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014


Θα γράψομε για τα πράγματα που δεν είναι αξιόλογα; Θα αποκαλύψομε τα πράγματα που δεν αποκαλύπτονται; Θα προφέρομε τα πράγματα που δεν προφέρονται;
Ιουλιανός Αυτοκράτωρ "Ύμνος στη Μητέρα των Θεών"

Η δημοφιλής θρησκευτική λατρεία των Θεών του Ολύμπου και των Ελληνικών Μυστηρίων συγκρατούν μία περίεργη και ειδική ταλάντευση πάνω από τον αρχαίο κόσμο, σχεδόν για μια χιλιετηρίδα.
Με μυστικές και δραματικές τελετουργίες τελούνται μυστήρια γέννησης. Ο θάνατος, η μεταθανάτια ζωή και τα Μυστήρια ήταν γενικά, πρωτότυπα για πολλούς τρόπους καθημερινής ζωής και μέθοδοι για εθιμοτυπικές μυσταγωγίες.

Αν και τα πιο γνωστά από αυτά τα Μυστήρια ήταν αυτά της Δήμητρας και της Κόρης της στην Ελευσίνα και του Διονύσου στην Αθήνα και στη Μίλητο, υπάρχουν κι άλλα εξίσου ή λιγότερο γνωστά, τοπικής λατρείας στο μυστικό χώρο του Ελληνικού κόσμου. Εξ αυτών, αυτά με τη μεγαλύτερη διάρκεια και περισσότερο μυστικισμό ήταν στο νησί Σαμοθράκη, κεντρικό, γύρω από το βόριο Αιγαίο.

Τα Μυστήρια της Σαμοθράκης φαίνεται να έχουν μία διπλή φύση στο σύστημα της μυσταγωγίας τους. Το βαθμός της μύησης που συσχετίζεται με τις έννοιες “μυστικός” και “απόρρητος” και η εποπτεία που συσχετίζεται με τις έννοιες “σιωπή” και “αφύπνιση”, συμφωνούν χονδρικά στους παρόμοιους βαθμούς στα Μυστήρια της Ελευσίνας. Η Σαμοθράκη είχε τις δικές της Θεότητες και μυστηριωδώς ονομαζόταν Θεοί Μεγάλοι, των οποίων τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ήταν η μυστική αποκάλυψη στις μυσταγωγίες.

Οι Μεγάλοι Θεοί ήταν σεβάσμιοι και εντιμότατοι μέχρι το μακρινό βορρά και μέχρι το μακρινό νότο. Η Αρχή μέσα στα Μυστήρια των Μεγάλων Θεών ήταν η σκέψη να δοθεί προστασία τους κίνδυνους, ασφάλεια στην άλλη ζωή και προφύλαξη από τις θύελλες και καταιγίδες της θάλασσας, όπως φαίνεται σε επιγραφές αφιερωμένες στους Θεούς, που υπάρχουν σαν μαρτυρίες.
»
Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Ο ΒΑΝΔΑΛΟΣ ΦΩΒΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ 1800

Ο Λουίς Φρανσουά Σεμπάστιαν Φωβέλ,πρόξενος της Γαλλίας στην Αθήνα,ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βάνδαλους και αρπαγέας αρχαιοτήτων της εποχής του.

Αρχικά, με το πρόσχημα του καλλιτεχνικού σύμβουλου του προξενου της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη Σουαζέλ-Γκουφιέ(Choiseul Gouffier)και αργότερα σαν αρχαιοδίφης και συλλέκτης, κατόρθωσε με διάφορες ανασκαφές να "συλλέξει" έναν τεράστιο όγκο σημαντικών αρχαιοτήτων τα οποία  είτε παρέδιδε στον εργοδότη του κόμη Γκουφιέ είτε τα πουλούσε  αργότερα σε Βρετανούς που ερχόταν σαν ταξιδιώτες στην Ελλάδα.

Μόνο στον Γκουφιέ,περί το 1787 είχε καταφέρει να παραδώσει 16 κιβώτια με γλυπτά καθώς και 40 εκμαγεία των σημαντικότερων έργων τέχνης και αρχαιοτήτων της Αθήνας!
Ανάμεσα στις σημαντικότερες ανασκαφές μνημείων και τάφων που είχε κάνει,ήταν και ο τύμβος του Μαραθώνα,ενώ σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες φέρεται να έκλεψε και 2 περιστέρια από το Ιερό της Αφροδίτης στην Αφαιά,τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Ολλανδία.

Ο αριθμός των αρχαιοτήτων που είχε καταφέρει να συλλέξει ήταν τόσο μεγάλος,που το σπίτι του είχε μετατραπεί σε κανονικό μουσείο!!
Στο σπίτι του επίσης φιλοξενήθηκαν ανά διαστήματα οι μεγαλύτεροι Ευρωπαίοι "περιηγητές" που είχαν περάσει από την Αθήνα για τις "έρευνες" τους...
»
Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014
«Το βύθισμα εντός του «αιωνίου» είναι το τέλος της φιλοσοφίας, όπως ακριβώς το τέλος της θρησκείας είναι το βύθισμα εντός των μυστηρίων».
Καταλυτικό ρόλο στα θρησκευτικά δρώμενα και στην Αρχαία Ελλάδα διαδραμάτισαν όπως ήδη αναφέραμε τα Μυστήρια, τα οποία με τα θρησκευτικά δρώμενα προσέφεραν σε εκείνους που ενδιαφέρονταν, μία υπερβατική εμπειρία. Τι ήταν όμως τα μυστήρια, τα οποία αποτελούσαν το σημαντικότερο και βαθύτερο τμήμα του Ελληνικού Θεολογικού Συστήματος;
Η λέξη Μυστήριο όπως είναι γνωστό σήμαινε το απόρρητο, το μυστικό, το άρρητο μέρος μιας τελετής ή λατρείας οι οποίες δεν γινόταν φανερές σε άτομα που δεν είχαν μυηθεί. Η λέξη μύηση προέρχεται από το ρήμα μυώ, που σημαίνει κλείνω. Κλείνω τις αισθήσεις στον αισθητό κόσμο, και ανοίγω άλλου είδους εσωαισθήσεις στον «υπερβατικό ΕΤΕΡΟΝ» αθέατο για τους αρχαίους Έλληνες κόσμο. Πολλοί μελετητές πιστεύουν πως οι πρόγονοί μας επιδίωκαν και επιτύγχαναν την ανόδο της συνείδησης σε συχνότητες υψηλότερες. Τρία ήταν τα κυρίως στάδια των μυστηριακών τελετουργιών :
• Ο έλεγχος των ικανοτήτων του υποψηφίου, η νηστεία και οι καθαρμοί.
• Μύηση και ανακοίνωση των Μυστηρίων.
• Εποπτεία των δρωμένων και απόκτηση της «ευλογίας της διαδοχής» .
Σύμφωνα με τον άγγλο Νεοπλατωνιστή Τόμας Τέιλορ πέντε ήταν τα μέρη της μύησης:
α) Εξαγνισμός,
β) η άδεια εισόδου για συμμετοχή στις απόκρυφες τελετές,
γ) η εποπτική αποκάλυψη ,
δ) η τελετή ανάληψης καθηκόντων ή ενθρόνιση,
»
Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ αρχαιολογικού περιεχομένου, που βασίζεται σε δραματοποιημένο σενάριο και συνδυάζει κινηματογραφικές λήψεις στο φυσικό χώρο της Μιλήτου με τρισδιάστατες ψηφιακές φωτορεαλιστικές αναπαραστάσεις για να ζωντανέψει την Μίλητο κατά την εποχή της ακμής της.

Ένας περιηγητής, λάτρης του μεγαλείου της αρχαίας πόλης, ξεκινά από την Αθήνα για να επισκεφτεί τη Μίλητο, που στη σημερινή της μορφή διασώζει...
ελάχιστα στοιχεία της αρχαίας πόλης. Πολύ συχνά συνομιλεί με μια γυναικεία μορφή, την προσωποποίηση της Μιλήτου, η οποία αναδύεται μέσα από τα ερείπια και τον παρακινεί να ανακαλύψει το παρελθόν της πόλης. Μέσα απ'αυτόν τον διάλογο αντλούνται οι ιστορικές πληροφορίες. 

Η Μίλητος γνώρισε μεγάλη ακμή από τον 8ο έως τον 6ο αιώνα π. Χ.. Αριθμούσε 10.000 κατοίκους, συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα σημαντικότερα κέντρα εξαγωγικού εμπορίου μετά την Τύρο και την Καρχηδόνα και είχε πολλές αποικίες. Παράλληλα, γνώρισε μεγάλη πολιτιστική ανάπτυξη, ανέδειξε φιλοσόφους όπως τον Θαλή, τον Αναξίμανδρο και τον Αναξαγόρα και ήταν η πατρίδα του Ιππόδαμου, του πρώτου πολεοδόμου του αρχαίου κόσμου.


Ο κινηματογραφικός φακός εστιάζει σε σημαντικά δημόσια κτήρια, αποκαλύπτοντάς μας με αυτό τον τρόπο όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής στην αρχαία Μίλητο:
  1. στο Βουλευτήριο, τον τόπο συνάντησης των πολιτών
  2. στην Αγορά, το κέντρο της εμπορικής και κοινωνικής ζωής
  3. στο Δελφίνιο, τον υπαίθριο ναό του Δελφινίου Απόλλωνα
  4. στο ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα, έναν από τους μεγαλύτερους ναούς του αρχαίου κόσμου, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας των τεράστιων διαστάσεών του
  5. στο Γυμνάσιο
  6. στο Στάδιο
  7. στην Παλαίστρα
  8. στην Ιωνική Στοά
  9. στο Θέατρο, το κόσμημα της πόλης
  10. στην Ιερά Πύλη της Μιλήτου.
Με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας αναπαρίστανται τρισδιάστατα αρκετά δημόσια κτήρια, τα οποία σήμερα δε σώζονται. Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις ακολουθούν πιστά τις μονογραφίες της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής.
»
Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014
Εδώ Αλέξανδρος..Εκεί Αλέξανδρος..Που είναι ο Αλέξανδρος;
Τι  χρειάζεται  η Ιστορία αν τα  παραμύθια   είναι  περισσότερο  δελεαστικά  και  πιστευτά; Προφανώς  για να  αποκοιμίζουν τους ανθρώπους. Ματαίως αρχαιολόγοι και  ιστορικοί  προσπαθούν αυτές  τις  ημέρες να αντιπαρατάξουν ιστορικές  πηγές  και  γνώση  αιώνων για τα γεγονότα  που  ακολούθησαν  μετά τον  θάνατο  του  Μεγάλου  Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα  το 323 π.Χ.  ως την  ταφή του,  η  οποία  επ΄ ουδενί  αναφέρεται  ότι  μπορεί να  είχε  γίνει στην Αμφίπολη.   Από την Βόρεια Ελλάδα ως την Κρήτη και εν  συνεχεία  πέραν των ελληνικών συνόρων - ας είναι καλά το διαδίκτυο -  βοά ο  κόσμος,  ότι σ΄ αυτόν τον εντυπωσιακό  πράγματι,  τύμβο  της Αμφίπολης,  που  ανασκάπτεται τα  τελευταία  δύο χρόνια   βρίσκεται  θαμμένος  ο  Μέγας Αλέξανδρος.  Από  πού  κι ως  πού; Μα,  ένας  τόσο  μεγάλος  τύμβος  μόνον έναν  πολύ  μεγάλο  βασιλιά  θα  μπορούσε να  κρύβει,  είναι  η αφελής  απάντηση,  η  οποία  μάλιστα γίνεται  πιστευτή!
Ούτε  η χλιαρή  ανακοίνωση  του  υπουργείου  Πολιτισμού έχει  βάλει τα  πράγματα στη  θέση  τους. «Το εύρημα της Αμφίπολης είναι οπωσδήποτε ιδιαίτερα σημαντικό, όμως πριν προχωρήσει η ανασκαφική έρευνα, οποιαδήποτε ερμηνεία και πολύ περισσότερο οποιαδήποτε ταύτιση με ιστορικά πρόσωπα στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι παρακινδυνευμένη»,  αναφέρει. 
  Από τη  μεριά της όμως  η  προϊσταμένη της ΚΗ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων και ανασκαφέας του τύμβου κυρία Αικατερίνη Περιστέρη  μπορεί να  μην  έχει αναφερθεί ποτέ  δημοσίως  στον Μέγα Αλέξανδρο (σημειωτέον  πέρυσι διαρρεόταν  η  πληροφορία  ότι  πρόκειται  για τον  τάφο της  Ρωξάνης και του Αλέξανδρου Δ ΄) αλλά  ούτε και εμφανίσθηκε να το  διαψεύσει. Και  από την  άλλη οι αρχές της  πόλης  κάνουν  ό,τι μπορούν για να συνδαυλίσουν την  υπόθεση,  προφανέστατα για  λόγους,  που ουδεμία σχέση  έχουν με την αρχαιολογία και την ιστορία αλλά με την προσωπική προβολή.
»

Συνέντευξη της διεθνούς αναγνωρισμένης αμερικανίδας γεωλόγου Annie Rassios στην Αθηνά Κρικέλη
Η συνάντηση με την φημισμένη Αμερικανίδα Γεωλόγο Dr. Annie Rassios έγινε στο χωριό Σπηλιά (στο βουνό Οσσα-Κίσσαβος). Η εν λόγω γεωλόγος για περισσότερα από 35 χρόνια μελετά την γεωλογική ιδιαιτερότητα της Ελλάδας με αρκετές έρευνες στην Πίνδο, τον Ολυμπίου, Κίσαβο και τα τελευταία χρόνια στα Γρεβενά.

Ο Κίσσαβος είναι πατρογονικός δικός χώρος και το ενδιαφέρον για τα δύο αγαπημένα βουνά ασταμάτητο.
“Η Θεσσαλία ειναι Ευρώπη το ίδιο και η Πιερία. Ο Ολυμπος και ο Κίσσαβος είναι Αφρική” ξεκινά την περιγραφή της η Dr. Annie Rassios και με την φράση αυτή ξέρει πως έχει κερδίσει μέχρι απελπισίας την προσοχή μας.
“Αυτά τα δύο βουνά ήταν κάποτε μέρος της Αφρικής. Πριν από 170 εκατομμύρια χρόνια όταν συγκρούστηκε η τεκτονική πλάκα της Αφρικής με τεκτονική πλάκα της Ευρώπης, η πρώτη βυθίστηκε βίαια κάτω από την δεύτερη. Η βύθιση ήταν του ύψους 25 χιλιομέτρων στα έγκατα της γής”

»
Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014


Μια αναδρομή σε παλαιότερα δημοφιλή και πολυδιαβασμένα θέματα,κάποια από τα οποία δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα μας και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να αναπαράγονται και να αναδημοσιεύονται σε διάφορα δημοφιλή blogs και ιστοσελίδες(μερικές φορές ακόμη και σαν αποκλειστικά!!). 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ!


»
Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

ΤΕΚΜΗΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
Διάρκεια: 10'

ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ.

Μακεδονία-Φιλιπποι Καβάλας.Ένας τόπος γεμάτος από τα ίχνη πολιτισμών που αναπτύχθηκαν εδώ από την προϊστορική ακόμη εποχή.

Ένα παράξενο και μοναδικό θέαμα περιμένει τον παρατηρητικό επισκέπτη..Διάσπαρτες ,σκαλισμένες στους απόκρημνους βράχους του λόφου των Φιλλίπων, διάφορες μορφές Θεών και παραστάσεις.
Καλλιτεχνήματα του μακρινού παρελθόντος που αποτελούν ένα μοναδικό ίσως για τον Ελλαδικό χώρο, φαινόμενο.

Πρόκειται για αναθηματικά αφιερώματα και απόδοση λατρείας ή να πρόκειται για κάποιο είδος θρησκευτικής λαϊκής τέχνης ;Από ποιους δημιουργήθηκαν και ποια ακριβώς η χρήση και σημασία τους;Κανείς  δεν γνωρίζει με σιγουριά.

Η έλλειψη επαρκών στοιχείων μας επιτρέπει να κάνουμε μόνο υποθέσεις ή να καταλήγουμε σε επισφαλή συμπεράσματα.

Προς το παρόν τα αινιγματικά βραχοανάγλυφα  των Φιλίππων παραμένουν άγνωστα  χάρη στην έλλειψη ενδιαφέροντος και περαιτέρω επιστημονικής μελέτης.Μια ακόμη περίπτωση που καταδεικνύει τα κενά γνώσης που υπάρχουν για πολλά μνημεία ανά την Ελλάδα αλλά και το ιστορικό μας παρελθόν.
ΕΡΕΥΝΑ -ΠΑΡΑΓΩΓΗ:visaltis.net

»
Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014
Πώς με το πέρασμα στον χριστιανικό κόσμο η θεά Αθηνά «αντικαταστάθηκε» στη θρησκευτική συνείδηση από την Παρθένο Μαρία

Στρατηγός, προστάτις και παρθένος. Είναι η θεά Αθηνά ή η Παναγία; Προστάτις των γυναικών, των παιδιών και του τοκετού. Είναι η Αρτεμις Παιδοτρόφος και Λοχεία ή μήπως η Παναγία; Συνετή, κόσμια, καλόβουλη, μειλίχια και πολυεύσπλαχνη, που δοκίμασε αβάσταχτο πόνο και γνώρισε πολλά βάσανα. Είναι η θεά Ισις ή πρόκειται για την Παναγία, μητέρα του Χριστού;

Εκεί, στο γύρισμα του ελληνικού κόσμου από τον πολυθεϊσμό στον χριστιανισμό, όταν ο δεύτερος άρχισε σιγά-σιγά να επικρατεί στη θρησκευτική συνείδηση και στη λατρευτική πρακτική, η μείξη στοιχείων του ειδωλολατρικού παρελθόντος με τη νέα θρησκεία όχι μόνο δεν θα τη μείωνε, αλλά θα συντελούσε σε μεγάλο βαθμό στην εδραίωσή της. Πρότυπα αιώνων, εξάλλου, ήταν δύσκολο να καταργηθούν. Αντιθέτως, η αφομοίωσή τους από τον χριστιανισμό υπήρξε ο συνδετικός κρίκος που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να τον δεχθούν ευκολότερα. Αποτέλεσμα, πολλές από τις αρχαίες θεότητες και τελετουργίες να παραμείνουν στο χριστιανικό εορτολόγιο και να προσαρμοστούν στο τυπικό και στις παραδόσεις της νέας θρησκείας.

Είναι σύμπτωση ότι η μεγάλη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο συμπίπτει με τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς στις 28 του αρχαίου μήνα Εκατομβαιώνα (μέσα Ιουλίου - μέσα Αυγούστου), όταν τελούνταν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας; Ή μήπως είναι τυχαίο ότι ο ναός της παρθένου Αθηνάς στην Ακρόπολη μετατράπηκε σε ναό της Παναγίας Παρθένου; Αλλωστε δεν ήταν μόνον ο Παρθενώνας που έγινε χριστιανική εκκλησία, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες
Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά συνδέθηκαν και με την Παναγία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.
»
Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Ἡ Βισαλτία ἀποτελεῖ τή μεγαλύτερη καί πλουσιώτερη ἐπαρχία τοῦ Νομοῦ Σερρῶν.Ἔχει ἔκταση 761 τ.χ. Ποιός δέν γνωρίζει τή Nιγρίτα μέ τή Γερακίνα της. Βρίσκεται στό δυτικό μέρος τοῦ νομοῦ καί τά βουνά Κερδύλλιο καί Βερτίσκος ἀποτελοῦν τό σύνορο μέ τό ν. Θεσσαλονίκης, ἐνῶ τό βορειοανατολικό της σύνορο εἶναι ὁ Στρυμόνας.Τό βορειοδυτικό εἶναι ἡ ἐπαρχία Σιντικῆς καί τό νότιο ἡ μικρή παραθαλάσσια λωρίδα(μοναδική γιά τό νομό) πού ἀρχίζει ἀπό τίς ἐκβολές τοῦ Στρυμόνα καί φθάνει μέχρι τό Ματσίκι, λίγο πιό ἀνατολικά ἀπό τήν Ἀσπροβάλτα.

    Ὅπως καί οἱ ἄλλες τρεῖς ἐπαρχίες τοῦ νομοῦ, Σίρρις, Φυλλίς καί Σιντική διατηρεῖ τήν ἀρχαία της ὀνομασία. Τῆς Βισαλτίας ἡ ὀνομασία χάνεται στά βάθη τῶν προελληνικῶν μύθων. Πῆρε τό ὄνομά της ἀπό τόν μυθικό γιό τοῦ ‘Hλίου καί τῆς Γῆς, τό Βισάλτη. Κατ᾽ ἄλλην ἐκδοχή ὁ Βισάλτης ἔλαβε τό ὄνομά του ἀπό τόν ποταμό Βισάλτη. Εἶναι γνωστό ὅτι ὅχι μόνον ἡ περιοχή πέρα τοῦ Στρυμόνος καί στά νεώτερα χρόνια πέραν τοῦ Νέστου, ἀλλά ὅλος ὁ βόρειος ἑλληνικός χῶρος ὀνομάζονταν Θράκη, κατοικούμενη ἀπό Θρακοέλληνες ἀπό τήν προϊστορική ἐποχή. Πρόκειται γιά αὐτόχθονες. Σήμερα ἀμφισβητοῦνται σοβαρά οἱ θεωρίες περί Καθόδου τῶν Ἑλλήνων.
    Ἔφθανε δέ αὑτή ἡ Θράκη μέχρι τόν Πηνειό.

   ‘H συγκλονιστική ἐπέκταση τῶν Μακεδόνων ἄλλαξε ἄρδην τόν ἀρχαῖο χάρτη. Ὅλα αὐτά ὅμως τά γεγονότα δέν ἄλλαξαν τή γῆ καί τούς ἀνθρώπους της. ‘H Βισαλτία παρέμεινε μέχρι σήμερα ἡ μεγάλη περιοχή ἀριστερά γιά τόν ἀνερχόμενο τό Στρυμόνα καί κατά μῆκος τῶν βουνῶν Κερδύλλια, Βερτίσκος καί Κρούσια (δυτικά).

   Ὁ χάρτης δείχνει κατά προσέγγιση τήν ἀρχαία Βισαλτία· δυστυχῶς παραλείπει τήν ‘Hράκλεια τή Σιντική. Ἄρχιζε ἀπό τις ἐκβολές τοῦ Ρηχίου ποταμοῦ (τό ποταμάκι τῆς Ρεντίνας), πού ἑνώνει τή Βόλβη μέ τό Στρυμονικό κολπο, ἄν καί τά ὅρια αὐτά ἀμφισβητοῦνται ἀπό μερικούς, καί ἔφθανε μέχρι τήν ‘Hράκλεια τή Σιντική. Ἄν πιστέψουμε τόν ‘Hρόδοτο πού ἀναφέρει ὅτι ἡ Βισαλτία ἦταν σχεδόν ἑνωμένη μέ τήν Κρηστωνία, μέ ἕναν βασιλιά, τότε τά ὅρια τῆς Β. φθάνουν στίς πηγές τοῦ ποταμοῦ Ἐχέδωρου (Γαλλικός)

»