Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΤΟΝ ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ

Ζωοφόρος-απόσπασμα- που δείχνει δύο Έλληνες οπλίτες- 6ος αιώνας π.Χ.

Σωζόπολη- Βουλγαρία.

 Ομάδα αρχαιολόγων ανακάλυψε νέα ευρήματα σε ένα μικρό νησί απέναντι από την ακτή του Εύξεινου Πόντου, κοντά στη Σωζόπολη της Βουλγαρίας.
 Ευρήματα, τα οποία μπορούν να ρίξουν φως για την τοποθεσία και τα χαρακτηριστικά ενός χαμένου ναού του Απόλλωνα, που χτίσθηκε από τους αρχαίους Έλληνες, στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα.

 Επιγραφικές πηγές τεκμηριώνουν ότι ένας ναός του Απόλλωνα είχε δημιουργηθεί κοντά στην αρχαία ελληνική αποικία της Απολλωνίας Ποντικής (το Πόντου), η οποία βρίσκεται κοντά στη σημερινή Σωζόπολη.

 Ωστόσο, δεν υπήρξε καμία ένδειξη που στην πραγματικότητα βρισκόταν ο ναός, έως ότου, πρόσφατα, μια αρχαιολογική αποστολή υπό τη διεύθυνση της Χριστίνας Παναγιώτοβας (Кристина Панайотова) του Εθνικού Ινστιτούτου Αρχαιολογίας και Μουσείου της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, έφερε στο φως ένα τμήμα κεραμικής, της Ελληνικής Ανατολικής Τεχνοτροπίας, με μια επιγραφική αφιέρωση στον θεό Απόλλωνα, στην αρχαϊκή ελληνική.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ

Η παρέα είναι ετερόκλητη. Ο πατέρας Θεόφιλος που λειτουργεί στον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, απέναντι ή μάλλον κάτω από την Αγία Σοφία, ο αρχιτέκτονας Πέτρος Δεβολής που είχε αναλάβει το 1991 το δύσκολο έργο της αποκατάστασης του ναού και της ανάδειξης των σπάνιων κειμηλίων του και κάτοικοι της περιοχής. Μια γιατρός που μένει στην περιοχή και θυμάται πως ακριβώς στο σημείο αυτό, πέντε μέτρα κάτω από την επιφάνεια του δρόμου, κάποτε οι Θεσσαλονικείς πηδούσαν της φωτιές του Αϊ-Γιάννη, μια άλλη κυρία που έρχεται συχνά "για να συλλογιστεί και να βρει μέσα της την ηρεμία και τον Θεό"...

Της Στελίνας Μαργαριτίδου
 Όλα αυτά συμβαίνουν την Παρασκευή το πρωί στην πολύβουη Θεσσαλονίκη, στο κέντρο μιας πόλης που ακόμη και τώρα κρατά καλά φυλαγμένα μυστικά και άγνωστες πτυχές της ιστορίας της.

 Εδώ, στον αρχαιολογικό χώρο όπου διασταυρώνονται οι οδοί Μακένζυ Κινγκ, Ικτίνου και Παύλου Μελά σε απόσταση αναπνοής από τον αυλόγυρο της Αγίας Σοφίας ο Πέτρος Δεβολής ξεκινά ένα παράξενο ταξίδι γεμάτο θρύλους, ιστορικά δεδομένα και αποκαλύψεις.

 Μια παράξενη ιστορία

ΑΥΤΕΓΕΡΣΙΑ- ΕΚΣΤΑΣΗ- ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

«Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί.» 
Περικλής Γιαννόπουλος.

 Όποιος χρησιμοποιεί τις ιδέες του για να αποκομίσει ιδιωτικά οφέλη, είναι Ραγιάς. Ασχέτως πόσο “αγνές” είναι οι ιδέες του.

 Όποιος Καταρρίπτει το ιδιωτικό του συμφέρον προς όφελος των ιδεών του, εγείρεται, ασχέτως ιδεολογικού περιεχομένου.

 Όποιος εγείρεται για ευγενή σκοπό αναφερόμενο σε σύνολο, στο οικοδόμημα, στο Όλον, φεύγει από το περιοριστικό του Εγώ. Εξέρχεται της παρούσας Στάσης του. Δηλαδή Εκστασιάζεται.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΒΛΑΣΤΑΝΟΥΝ ΖΩΗ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΤΙΝΑΞΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΦΟΠΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΒΑΛΑΝ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΕΥΡΩΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΥΠΟΚΡΙΤΕΣ

Καὶ ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε νὰ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ ἀποφασίζουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ νοιάζονται νὰ ἐκσυγχρονίσουν ὄχι τὴ ζωὴ ἀλλὰ τὸ θάνατό μας. 

 Ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε ὑπὸ ζυγόν, περικυκλωμένοι ἀπὸ «σωτῆρες» ποὺ ψάχνουν μὲ σπουδὴ νὰ βροῦν τρόπους ἐξόντωσης, ὥστε ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν ὄντων νὰ περάσουμε σὲ κείνη τῶν μὴ ὄντων. Τῶν ἀπαθῶν καὶ ἀνέραστων καὶ ἄβουλων πλασμάτων, ποὺ πρῶτα τὰ τρομοκρατεῖς καὶ μετὰ τὰ μεταχειρίζεσαι καὶ τὰ διαχειρίζεσαι ὅπως θέλεις.

 Ξαφνικὰ χωρὶς νὰ ἀκουστοῦν ἔκτακτα δελτία εἰδήσεων, χωρὶς νὰ φανοῦν ἐχθροί, χωρὶς ὑποψία πολέμου, διαπιστώσαμε ὅτι εἴμαστε ὑπὸ κατοχή. Εἶχαν ἐπιλέξει γιὰ μᾶς τὸν ἀργὸ θάνατο.
 Εἶχαν ἐπιλέξει γιὰ μᾶς μία σωρεία ἐντολῶν, ἀπειλῶν, συμβιβασμῶν, περικοπῶν πάσης φύσεως, ἱκανῶν νὰ πλήξουν ἀποτελεσματικὰ τὸ κέντρο τῆς ζωῆς, δηλαδὴ τὴν Καρδιά μας. Ἔτσι ἔγινε:

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΟΙ-ΔΙΑΣΗΜΕΣ ΑΡΠΑΓΕΣ:ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ(ΒΙΝΤΕΟ)

Τις αρπαγές αρχαιοτήτων των αρχαιοκαπήλων που ακολούθησαν το παράδειγμα του Έλγιν, παρουσιάζει στη ΝΕΡΙΤ, ο Χρίστος Βασιλόπουλος στη «Μηχανή του Χρόνου». Το δεύτερο μέρος του μεγάλου αφιερώματος στις ελληνικές αρχαιότητες που βρίσκονται στο εξωτερικό, η εκπομπή παρουσιάζει την δράση της ομάδας του Βρετανού Κόκερελ, που μετά την αρπαγή των γλυπτών από το ναό της Αφαίας στην Αίγινα, συνέχισε τη δράση της στην Ηλεία και τον Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα.

 Ο Ναός, αποκαλείται και Παρθενώνας της Πελοποννήσου και είχε την ίδια τύχη με τον Παρθενώνα των Αθηνών. Λεηλατήθηκε από Ευρωπαίους με αποτέλεσμα 23 πλάκες από τη ζωφόρο να βρίσκονται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο. Η εκπομπή παρουσιάζει ακόμα το χρονικό της αρπαγής δύο αγαλμάτων αποτελούν εδώ και περισσότερο από δύο αιώνες, πόλο έλξης για εκατομμύρια τουρίστες στο μουσείο του Λούβρου. Την Αφροδίτη της Μήλου και τη Νίκη της Σαμοθράκης.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

ΠΑΓΓΑΙΟ-ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ-ΓΙΟΡΤΕΣ-ΜΑΙΝΑΔΕΣ

Σ” όλη την Ελληνική χώρα εισήλθε η λατρεία του Διονύσου και διαπλάσθησαν διάφοροι μύθοι για αυτόν και τελούνταν ποικίλες γιορτές πρός τιμή του όσο αυτή του Διονύσου, γι” αυτό προς πρόληψιν συγχύσεων οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι αργότερα έφθασαν σε σημείο να παραδεχθούν ότι υπήρχαν περισσότεροι του ενός Διόνυσοι, δηλαδή 7 ή 8 άσχετοι μεταξύ των. 

Πολύ παλιά στο Παγγαίο επικρατούσε η γνώμη ότι ο Διόνυσος ήταν πάντα θεός του κυνηγιού. Φαίνεται πως οι λατρείες του κυνηγιού ήσαν πιο πολλές από τις άλλες αγροτικές λατρείες. Η διονυσιακή θρησκεία, όπως και οι λατρείες του Ρήσου, του ήρωα θράκα, του Λυκούργου, του Βραυρού και του Ζάλμοξη φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους στα πανάρχαια χρόνια. Ο Ρήσος λατρευόταν από τους Βησσούς της Ροδόπης. Του άρεσε να κυνηγάη έφιππος στο απέραντο βουνό ελάφια, αγριόχοιρους και άλλα άγρια ζώα. Τον Ρήσο τον τιμούσαν και στην Αμφίπολη.

Στο Παγγαίο υπήρχε μεγάλο ιερό του Βάκχου θρακός, ένα μαντείο που το ιεράτευαν οι Βησσοί προφήτες. Οι σχέσεις Βάκχου και Ρήσου οφείλονταν σ” αυτούς τους Βησσούς προφήτες και στην ύπαρξη του ηρώου του Ρήσου στην Αμφίπολη (Αρχαίες λατρείες και Μύθοι του Παγγαίου – Γ.Κ. Αβτζή δημ. στο Πανσερραϊκό Ημερολόγιο).

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Η αρχαιολόγος Αγγελική Κοτταρίδη γράφει για τη διαρκή αναζήτηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για το πώς συνδέεται με την ευγενική εκδοχή της παγκοσμιοποίησης και για τα τρία επίπεδα του ψηφιακού μουσείου που είναι αφιερωμένο στον βασιλιά των Μακεδόνων. 

 Το «Φαινόμενο της Αμφίπολης» αξίζει να μελετηθεί σε βάθος, ωστόσο το προφανές συμπέρασμα είναι πως φθάνει η παραμικρή υπόνοια συσχέτισης - όσο ανιστόρητη και επιπόλαιη και αν είναι αυτή - ενός μνημείου με τον Μεγαλέξανδρο, με την οικογένεια ή το περιβάλλον του, για να καταστεί αυτό, προτού ακόμη αποκαλυφθεί, «μεγαλειώδες», «μοναδικό», «ανεπανάληπτο», «οικουμενικό»... άξιο ειδικής, απολύτως προνομιακής «διαχείρισης». Και αυτό σε μια χώρα που αν κάτι δεν της λείπει, τούτο είναι αρχαία μνημεία με πραγματικά τεράστια καλλιτεχνική αξία και ιστορική σημασία...

 Οσοι, βέβαια, ασχολήθηκαν ποτέ σοβαρά με το θέμα γνωρίζουν - οι αρχαίες πηγές είναι λαλίστατες στο σημείο αυτό - ότι το σώμα του Αλεξάνδρου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ., βαλσαμώθηκε και ύστερα από δύο χρόνια - τόσο κράτησε η ετοιμασία της πολυτελέστατης άμαξας και των υπόλοιπων απαραίτητων για την «κηδεία» - ξεκίνησε το ταξίδι για να επιστρέψει στις Αιγές, τη γη των προγόνων, όπου το απαράβατο έθιμο όριζε να θάβονται οι Τημενίδες βασιλείς των Μακεδόνων...

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

H ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ!

Φθινόπωρο του 1944. Ο Ουκρανός φωτογράφος Ντμίτρι Κέσερ βρίσκεται στην Ελλάδα απεσταλμένος του περιοδικού Life και καταγράφει την υποχώρηση των Γερμανών . Χάρη σε αυτόν χρωστάμε μοναδικά ντοκουμέντα που έζησε η χώρα στην δεκαετία του ’40.Τον Οκτώβριο επισκέφθηκε και το μαρτυρικό Δίστομο λίγο μετά από τις θηριωδίες των Γερμανών και απαθανάτισε τους εναπομείναντες κατοίκους να προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους. Εκεί, μεταξύ των άλλων φωτογραφίζει την μαυροφορεμένη Μαρία Παντίσκα η οποία έμελλε να γίνει μία από τις πιο γνωστές φωτογραφίες που απεικονίζουν τον πόνο της απώλειας. 

Τις φωτογραφίες μαζί με τις μαρτυρίες τις στέλνει πίσω στην Αμερική και αυτές δημοσιεύονται τελικά στις 27 Νοεμβρίου στο Life.To τεύχος αυτό ήρθε ξανά στο φως χάρη στην επιμονή ενός φοιτητή από το Δίστομο που σπούδαζε στην Καλιφόρνια.Το περασμένο καλοκαίρι περπατούσαμε με ένα φίλο στο Berkeley χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Δίπλα μας σε ένα ισόγειο κτήριο που έμοιαζε αποθήκη γίνονταν δημοπρασίες.

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

AΣΤΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ:Ο ΤΟΥΡΜΠΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΑ ΜΠΑΜΠΑ

Η άνοδος ως την “μυστική” Πλατεία Τερψιθέας θα μπορούσε να καταχωρηθεί ως κουραστική ανάβαση αλλά αν το πάρετε αργά και σταθερά, όσα θα συναντήσετε ανεβαίνοντας θα σας κάνουν να ξεχάσετε την όποια κούραση. Για τους πιο τεμπέληδες υπάρχει το λεωφορειάκι 22 που σκαρφαλώνει και ελίσσεται ανηφορίζοντας την Δημητρίου Πολιορκητή για να φτάσει στην πανέμορφη πλατεία, όπου δεσπόζει ο Τουρμπές Μουσά Μπαμπά, ένα οθωμανικό ταφικό μνημείο δλδ μαυσωλείο, εις την τουρκικήν τουρμπές.Χρονολογείται από το 16ο αιώνα έχει οκταγωνική δομή και εκεί βρίσκεται θαμμένος ο Μουσά Μπαμπά, ένας άγιος μουσουλμάνος του τάγματος των Μπεκτασήδων δερβίσηδων*. 

 Η σημερινή Πλατεία Τερψιθέας στο παρελθόν αποτελούσε την αυλή ενός τεκέ (μοναστηριού Μπεκτασήδων) που πιθανόν να ιδρύθηκε το 1527 επί εποχής του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β'. Ο τεκές παρήκμασε όταν οι δερβίσηδες έπεσαν σε δυσμένεια επί Σουλτάνου Μαχμούτ Β' (1808-1839).Στο κέντρο του τεκέ κτίστηκε το μαυσωλείο όπου θάφτηκε ο άγιος Μουσά Μπαμπά.

 Ο κ. Οδυσσέας Παπαιωάννου, κάτοικος της περιοχής από την γέννησή του, μένει ακόμα στο αρχοντικό που κτίστηκε στα 1932 από τον παππού του, πρόσφυγα Μικρασιατη, ακριβώς μπροστά στην Πλατεία Τερψιθέας και πέρασε όλη του τη ζωή μπροστά στη θέα του Μαυσωλείου. Όπως είναι φυσικό έχει να μας διηγηθεί πολλές ιστορίες...

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Η ΣΙΒΗΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Ερευνητές από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Σιβηρίας, που είναι παράρτημα της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, δήλωσαν ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της Σιβηρίας, ήταν γνώστες της σύνθετης χειρουργικής επέμβασης στον ανθρώπινο εγκέφαλο. 

 Ο λόγος για μια τέτοια δήλωση ήταν η ανακάλυψη το 2012, τριών ανθρώπινων κρανίων με ίχνη τρυπανισμού. Η ηλικία των ευρημάτων δεν ήταν μικρότερη των 2, 5 χιλιάδων ετών. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα τρία κρανία στην περιφέρεια Αλτάι.

Τα ανθρώπινα λείψανα ανήκουν στον πολιτισμό Παζαρίκ -Пазырыкской Στη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι τα δύο κρανία που βρέθηκαν ανήκουν σε άνδρες και το τρίτο σε γυναίκα. Η προσεκτική μελέτη έδειξε ότι ένας από τους άνδρες έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την επέμβαση. Αυτό αποδεικνύεται από τη συσσώρευση του ιστού των οστών.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Η ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ ΒΡΕΦΟΘΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΝΙΚΕΣ

Μια ιδιόμορφη και αποτρόπαια ιεροτελεστία των Φοινίκων της δυτικής Μεσογείου (Καρχηδόνα, Σικελία, Σαρδηνία, Μάλτα) ήταν η θυσία βρεφών, μια αρχαία και απόκρυφη τελετή που είχε ως επί το πλείστον καταργηθεί στην ανατολική πατρίδα τους (Λίβανος, Συροπαλαιστίνη). Γραπτές μαρτυρίες για την ιεροτελεστία διαθέτουμε από τον έβδομο αιώνα π.Χ. στην Καρχηδόνα και τη Μάλτα έως και τη χριστιανική περίοδο στη Βόρεια Αφρική. Η ίδια η τελετή ονομαζόταν Molk ή, πληρέστερα, Molk Adom,[1] «ανθρωποθυσία», ή Molk Baal, «θυσία στον Βάαλ», όπου Βάαλ εδώ είναι ο θεός Baalhammon. Κατά την περίοδο μετά από το 400 π.Χ. η θεά Thinnith-Phanebal συναναφέρεται με τον Baalhammon ως θεία αποδέκτης της θυσίας. 

 Το παιδί που προοριζόταν για εξιλαστήριο θύμα ονομαζόταν izrim, μια σκοτεινή λέξη που ορίζεται σε επιγραφή της Σιδώνας ως "κάποιος που τον άρπαξαν πριν από το χρόνο του, σε ηλικία λίγων ημερών". Το φύλο του izrim ορίζεται συχνά από τη φράση izrim is, «αρσενικό παιδί ως εξιλαστήριο θύμα», ή izrim issat, «θηλυκό εξιλαστήριο θύμα». Έτσι, σε θυσιαστική επιγραφή από την ρωμαϊκή περίοδο γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες διαβάζουμε: LYMYTH ICSINA MICEBAL YSRIM YS AU MYLTHE: «(Αυτή είναι η επιτύμβια στήλη) του νεκρού Icsina Micebal, αρσενικό παιδί, εξιλαστήριο θύμα, ο αδελφός του Mylthe». Καταγράφονται γονείς που έχουν παραδώσει στους θεούς και ένα αρσενικό και ένα θηλυκό παιδί τους.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΑΝΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΕ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΣΤΙΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΤΟΥΣ,ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΣΑΝ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ ΚΑΙ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ!

ΠΑΝΩ από ΔΙΑΚΟΣΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Βέλγοι, Ολλανδοί ακόμα και πολλές από τις «πολιτισμένες» βόρειες χώρες της Ευρώπης, ΕΙΧΑΝ ΡΗΜΑΞΕΙ την Ασία, την Αφρική, την Αυστραλία και την Nέα Ζηλανδία και είχαν μετατρέψει όλες τις υπανάπτυκτες χώρες των τριών ηπείρων σε αποικίες τους, ΛΗΣΤΕΥΟΝΤΑΣ τον πλούτο και τα ιερά κειμήλιά τους, έδερναν και σκότωναν τους μαύρους και τους κίτρινους ιθαγενείς, για ψύλλου πήδημα και συνήθως έπαιζαν ποδόσφαιρο, χρησιμοποιώντας για μπάλα τα… κεφάλια των μαύρων και έρχονται οι θεομπαίχτες και οι αθεόφοβοι, όλοι αυτοί, οι δήθεν πολιτισμένοι λαοί, που πέραν της άγριας εκμετάλλευσης των φτωχών και αγράμματων υποτακτικών τους σε όλο τον πλανήτη, να μας βρίζουν και να μας λοιδορούν.

Αυτοί που για να «εκσυγχρονίζουν» το οπλοστάσιό τους, έκαναν και μερικούς πολέμους μεταξύ τους, με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και φοβερές καταστροφές.

 Και έρχονται τώρα όλοι αυτοί οι μασκαράδες και προσπαθούν να μας εξοντώσουν και να μας πιούν το αίμα, γιατί δεν μπορούμε να τους ξεπληρώσουμε κάποια ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΑ δάνεια, που έδιναν στους απατεώνες πολιτικούς μας και τα οποία κατά πάσα πιθανότητα τα τρώγανε όλοι μαζί, σε μίζες, λαθρεμπορία και αγορά άχρηστου πολεμικού υλικού.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Η "ΣΤΗΛΗ ΤΩΝ ΟΦΕΩΝ"-ΕΝΑ ΑΠΑΞΙΩΜΕΝΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Θεοδοσία Στεφανίδου-Τιβερίου

 «Ένα λαμπρό άλλοτε μνημείο, ένα σημαντικό τεκμήριο της ιστορίας της αρχαίας Θεσσαλονίκης, στέκεται σήμερα αγνοημένο στην οδό Αγ. Δημητρίου έξω από τον κεντρικό υποσταθμό της ΔΕΗ. Εμφανώς παραμερισμένο και κακοποιημένο, περνά σχεδόν απαρατήρητο από τους περαστικούς· αλλά και οι ειδικοί αρχαιολόγοι έχουν αποστρέψει την προσοχή τους από αυτό εδώ και σαράντα χρόνια. [Εντελώς πρόσφατα, όπως πληροφορούμαι, η Αρχαιολογική Υπηρεσία άρχισε εργασίες καθαρισμού]». Με αυτά τα λόγια η καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Θεοδοσία Στεφανίδου-Τιβερίου μας εισάγει στο θέμα της ανακοίνωσής της που θα γίνει στο πλαίσιο του Αρχαιολογικού Συνεδρίου για τις ανασκαφές του 2014 στη Μακεδονία και τη Θράκη.

 Η ανακοίνωση, με τίτλο «Yılan Mermer (Στήλη των Όφεων): ένα απαξιωμένο μνημείο της Θεσσαλονίκης», θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015 και ώρα 12.00, στην Αίθουσα Τελετών του παλαιού κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.

 Ποιο είναι όμως αυτό το μνημείο; Όπως αναφέρει σχετικά η κα Στεφανίδου-Τιβερίου: «Πρόκειται για το ύψους 3,50 μ. μαρμάρινο βάθρο που υψωνόταν άλλοτε σε θέση περίοπτη πάνω στην πορεία της Αγ. Δημητρίου. Πριν από την πυρκαγιά του 1917 ήταν ενταγμένο σε μια πλατεία γνωστή ως Πλατεία Όφεων, εξαιτίας του αρχαίου αυτού μνημείου, το οποίο στα χρόνια της

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΦΑΙΑ-ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΟΙ ΠΟΥ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ(ΒΙΝΤΕΟ)

Τη λεηλασία των αρχαίων ελληνικών μνημείων από τον Έλγιν μέχρι τον Κόκερελ παρουσιάζει σε δύο εκπομπές η «Μηχανή του Χρόνου». Την αρχή έκανε ο λόρδος Έλγιν, που απέσπασε γλυπτά από την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, προκαλώντας μεγάλες φθορές στο μνημείο. Η εκπομπή απαντά στο ερώτημα πως έστησε την επιχείρηση αρπαγής και πως ξεπέρασε τις διεθνείς αντιδράσεις και φωτίζει την μετέπειτα πορεία του στη Βρετανία.

Η έρευνα δείχνει πως πολλοί αρχαιόφιλοι «εμπνεύστηκαν» από τις αρπαγές του Έλγιν κι έστησαν δικές τους επιχειρήσεις. Η ομάδα του βρετανού Ρόμπερτ Τσαρλς Κόκερελ, που αποτελείτο από έναν Γερμανό και ένα Δανό, απογύμνωσαν δυο κορυφαίους Αρχαίους Ελληνικούς ναούς, υπό το πρόσχημα της αρχαιοφιλίας και της επιστημονικής έρευνας: Τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα και στον Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στην Ηλεία.

 Ο Χρίστος Βασιλόπουλος κατέγραψε τις αρπαγές με την βοήθεια αρχαιολόγων και ιστορικών που παρουσιάζουν τις ιστορίες μέσα από τους δύο ναούς. Οι ειδικοί περιγράφουν την ιστορία του κάθε μνημείου αλλά και το πώς τμήματά τους κατέληξαν στο Λονδίνο και το Μόναχο. Είναι εντυπωσιακό ότι ακόμα και αυτοί που αρχικά κατήγγειλαν τους αρχαιοκάπηλους μπήκαν τελικά στο πειρασμό και άρπαξαν ελληνικές αρχαιότητες.