Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Η ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ


(Φωτο αριστερά:Σέλευκος Ι Νικάτωρ, 2ος αι. μ.Χ. αντίγραφο ελληνιστικού Γλυπτού. Βρέθηκε στην Συρία, τώρα στο μουσείο του Λούβρο)

 Μετά την μάχη της Ιψου (301 π.Χ.) ο Σέλευκος έγινε κυρίαρχος ενός αχανούς κράτους που ξεκινούσε από την Μ. Ασία και έφτανε μέχρι την Ινδία. Βασιλιάς πια μιας αυτοκρατορίας πολλών λαών, αποδείχτηκε ο πιο "Αλέξανδρος" από όλους τους διαδόχους, ακολουθώντας και εδραιώνοντας το οικουμενικό όραμα του Κοσμοκράτορα και συγχρόνως μένοντας Μακεδόνας ως το τέλος... 
Και είναι αυτός που ιδρύοντας δεκάδες πόλεις δημιούργησε τη "Νέα Μακεδονία" της Συρίας.






Ασημένιο νόμισμα Σελευκείας της ιεράς και αυτονόμου

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΣΤΟ "ΒΙΣΑΛΤΗΣ" - "ΟΔΥΣΣΕΙΑ-ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ"

"ΟΔΥΣΣΕΙΑ"- Μια ανάλυση επάνω στο αρχαιότερο εγχειρίδιο αυτογνωσίας! 

Η νέα μεγάλη παραγωγή του Visaltis-Documentary με την συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα. 

Οι περισσότεροι Έλληνες σήμερα αντιλαμβάνονται την Ελληνική Μυθολογία σαν κάτι που ανήκει στο παρελθόν,και ως εκ τούτου δεν τους αφορά. Είναι πράγματα μακρινά που δεν έχουν σχέση με την σύγχρονη ζωή.

Πρέπει να αγνοήσουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης ώστε να μπορέσει να εμφανιστεί η αλήθεια.
Η αντίληψη μας ως προς τον σύγχρονο υλικό κόσμο είναι πολύ περιορισμένη και αφυκτική.
Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος υπεραισθητός και άχρονος μέσα στον οποίο εκτυλίσσεται ο Μύθος.
Ο Μύθος είναι μέρος την Ιερής Εθνικής μας Μνήμης, μαζί με τις παραδόσεις και την ιστορία μας.
Χωρίς αυτά κινδυνεύουμε να υποβιβαστούμε στο επίπεδο του ταπεινότερου ζώου.



 Έρχεται τον Ιούνιο στο "Βισάλτης"!





©www.visaltis.net


Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ ΓΛΥΠΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Η «Ηρακλιώτισσα» ήρθε στο φως
τον Μάρτιο του 1944 από τους Ναζί.
Η «Ηρακλιώτισσα» ήρθε στο φως τον Μάρτιο του 1944 από τους Ναζί. Αναπαριστούσε σημαντική προσωπικότητα της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης του 3ου αιώνα μ.Χ. Ταξίδεψε μέχρι την Αυστρία όπου στόλισε τις κατοικίες του Χίτλερ και του Γκέμπελς. Και αποτέλεσε τον πρώτο επαναπατρισμό αρχαιότητας το 1947. 

Η ανασκαφή της «Ηρακλιώτισσας» από τους Ναζί. 

Μάρτιος 1944. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην Πλατεία Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης από τους Ναζί για την κατασκευή ορύγματος, ήρθε στην επιφάνεια ένα υπέρλαμπρο έργο τέχνης της αρχαιότητας. 

Ήταν η περίφημη “Ηρακλιώτισσα”, η οποία είχε ύψος 2,11 μέτρα και πήρε το όνομά της από την τεχνική των εργαστηρίων της Ηράκλειας, στην Κάτω Ιταλία.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, το ρωμαϊκό γλυπτό αναπαριστούσε σημαντική προσωπικότητα στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης, όπως πιθανόν η Βεβία Αλεξάνδρα, αρχιέρεια του 3ου αιώνα μ.Χ. Ο μακρύς χιτώνας, το πλούσιο ιμάτιο και η εντυπωσιακή κόμμωσή της έδειξαν ότι προέρχεται από αριστοκρατική οικογένεια. Η κορμοστασιά και το πρόσωπό της φανέρωναν την ίδια μεγαλοπρέπεια. Παρά το γεγονός ότι από τις πρώτες ημέρες της κατοχής οι Ναζί λεηλατούσαν συστηματικά μουσεία, μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους και έκαναν λαθρανασκαφές,

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Ο ΟΜΗΡΙΚΟΣ«ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ»

Ο Αχιλλέας θυσιάζει στον Δία. Από τον Αμβροσιανό κώδικα
(493-508 μ.Χ.), τη μοναδική εικονογραφημένη έκδοση της Ιλιάδας
 που σώζεται από την αρχαιότητα.
Στην “Ιλιάδα” του Ομήρου, οι μάχες μεταξύ Ελλήνων και Τρώων αντικατοπτρίζουν τις συγκρούσεις των άστρων και των αστερισμών, για την επικράτησή τους στον ουρανό.

Τι θα λέγατε αν οι ομηρικοί ήρωες, εκτός από πλάσματα του μύθου και της ιστορίας, ήταν τα λαμπρότερα αστέρια του κάθε αστερισμού; Τότε η Ιλιάδα εκτός από έπος, θα ήταν και ένας αστρικός χάρτης, ο οποίος αφηγείται την απέραντη περιπέτεια του σύμπαντος.

Από την υπόθεση αυτή ξεκίνησαν οι συγγραφείς Φλόρενς και Kένεθ Γουντ, για να φτάσουν στο συμπέρασμα ότι η Ιλιάδα, εκτός από τη διήγηση ενός μεγάλου πολέμου που έγινε στο όνομα της ομορφιάς, είναι κι ένας αστρικός οδηγός, ένας ποιητικός κώδικας της αρχαίας γεωγραφίας, καθώς κι ένας αστρονομικός κατάλογος.

Εκ πρώτης όψεως, η ιδέα τους μοιάζει παράδοξη και υπερβολική. Κι όμως, πρόκειται για τα συμπεράσματα μιας έρευνας 40 χρόνων, που έρχεται να αποδείξει ότι η Ιλιάδα είναι μια αλληγορία του Σύμπαντος. Τα πορίσματα των ερευνών τους υπάρχουν στο βιβλίο Homer’s Secret Iliad (Η μυστική Ιλιάδα του Ομήρου).

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Η «ΜΙΚΡΗ ΕΠΟΧΗ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ» ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Η «μικρή εποχή των παγετώνων», μία εντυπωσιακή καιρική ανατροπή που έβγαλε την Ευρώπη απ’ τον Μεσαίωνα. Από τον 11ο αιώνα, η Χριστιανική Ευρώπη διανύει μία περίοδο ευημερίας. Το κλίμα είναι θερμό, τα έλη στέγνωσαν και γίνονται καλλιεργήσιμες εκτάσεις. 

Οι ασθένειες υποχωρούν και το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται με αποτέλεσμα την εντυπωσιακή αύξηση του πληθυσμού και της παραγωγής σιτηρών. Κατά συνέπεια, ανθεί το εμπόριο και κάνουν την εμφάνισή τους νέες τεχνικές και νέα, πιο αποτελεσματικά εργαλεία. Το φεουδαρχικό σύστημα έχει παγιωθεί και η ζωή κυλά ομαλά. Ώσπου ξαφνικά, γύρω στο 1300, η θερμοκρασία μειώνεται δραματικά. Ο χειμώνας δεν υποχωρεί, οι βροχές δεν σταματούν και το ασυνήθιστα ψυχρό καλοκαίρι διαρκεί ελάχιστα. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, αυτές οι ασυνήθιστες συνθήκες θα επανέρχονται με ακανόνιστο τρόπο, πυροδοτώντας μία σειρά από συμφορές που θα αλλάξουν ριζικά τις κοινωνικές δομές της ηπείρου.

Η ΠΕΙΝΑ 
Στη Χριστιανική Δύση, 100 εκατομμύρια Ευρωπαίοι, βλέπουν τις σοδειές των σιτηρών να καταστρέφονται από το κρύο και την υγρασία.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΕΔΗΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΣΚΑΛΙΣΜΕΝΑ ΑΝΑΓΛΥΦΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ

Το Σπήλαιο Νυμφολήπτου, γνωστό και ως Σπήλαιο Πανός και Σπήλαιο Αρχέδημου, είναι σπηλιά στις νότιες πλαγιές του Υμηττού. Βρίσκεται στο λόφο Κρεβάτι σε υψόμετρο 260 μέτρων στα βόρεια της Βάρης σε μικρή απόσταση από το μικρό σπήλαιο Συκιά. 
Είναι πιο εύκολα προσβάσιμο από τη Βούλα και το δρόμο που συνεχίζει μετά το κοιμητήριο. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο καθώς το εσωτερικό του είναι διακοσμημένο από τον Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, τον 5ο αιώνα π.Χ..

Στον Υμηττό,  φιλοξενείται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σπήλαια του ελλαδικού χώρου. Πρόκειται για το σπήλαιο του Νυμφολήπτου γνωστό και ως Σπήλαιο Πανός αλλά και Σπήλαιο Αρχέδημου.


Βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Βάρης, στις νότιες πλαγιές του Υμηττού, σε υψόμετρο 260 μ.Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο καθώς το εσωτερικό του είναι διακοσμημένο από τον Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο.

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (Α'): Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ


Εκπομπή του "Ναυσίνοου", με τον θεολόγο Κων/νο Κώττη.
Σκηνοθεσία:Αδριανός Μπεζούγλωφ

Ποιοί ήταν οι Μεγάλοι Θεοί της Σαμοθράκης;:
 Ο επιθετικός προσδιορισμός «Μεγάλος», ήδη, προδιαθέτει για διάκριση από άλλες θεότητες. Με βάση την Ρέα και την σχέση της με τον Διόνυσο, αμφοτέρων δε με τα μυστήρια, προσεγγίζουμε πιο εύκολα την απάντηση του ερωτήματος, χωρίς να αγνοηθεί το λοιπό μυστηριακό πάνθεο. Λαμβάνοντας υπόψιν ενεπίγραφους χρυσούς κατάδεσμους, όπου οι μύστες παρουσιάζονται στον επέκεινα κόσμο ως «Αστέριοι», υιοί Ουρανού και Γαίας, τον τελούμενο θάνατο και αναγέννηση του μύστη..

Στην ελληνική μυστηριακή παράδοση, οι Μεγάλοι Θεοί. Όπως αυτοί τιμώντες στη Σαμοθράκη, είναι ο Ουρανός και η Γαία, αν και αυτό μαρτυρείται, λόγω αρρήτου μόνο στον Varro. “Η Γαία και ο Ουρανός, όπως διδάσκουν τα μυστήρια των Σαμοθρακών, είναι οι Μεγάλοι Θεοί, και αυτοί οι οποίοι ανέφερα κάτω από πολλά ονόματα δεν είναι οι Μεγάλοι Θεοί, τους οποίους η Σαμοθράκη αναπαριστά με δύο αρσενικά χάλκινα αγάλματα που έχει τοποθετήσει πριν την είσοδο των Πυλών της πόλης – ούτε είναι, όπως πιστεύει ο λαός, οι θεοί της Σαμοθράκης.

Τα αγάλματα αυτά είναι στην πραγματικότητα ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης. Όμως οι θεοί της Σαμοθράκης είναι είναι ένας άρρεν και μία θήλεια θεότητα, είναι αυτοί τους οποίους τα βιβλία των Προφητών Augurum Libris αναφέρουν γραπτώς ως ισχυρές θεότητες «divi potes», αυτοί που οι Σαμοθρακιώτες αποκαλούν “Θεούς δυνατούς”. Varro Marcus Terentius, De lingua Latina, V, 58.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

ΜΙΝΙ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑΣ ΕΠΛΗΞΕ ΤΗΝ ΓΗ ΠΡΙΝ 13.000 ΧΡΟΝΙΑ

Οι πυρήνες πάγου είναι δείγματα πάγου κυλινδρικού σχήματος που προέρχονται από τη διάτρηση ενός στρώματος πάγου ή ενός παγετώνα. Οι παγετώνες σχηματίζουν στρώματα χιονιού που συσσωρεύονται το ένα πάνω στο άλλο.

Κάθε στρώμα χιονιού είναι διαφορετικό στη χημική σύσταση και την υφή και για αυτό κάθε στρώμα μπορεί να αποκαλύψει πολύ ενδιαφέροντα γεωατμοσφαιρικά στοιχεία της Γης για την χρονική περίοδο που σχηματίστηκε.

Ομάδα 25 περίπου ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κάνσας μελέτησαν πυρήνες από 170 διαφορετικές περιοχές της Γης. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι στο τέλος της τελευταίας περιόδου παγετώνων στην Γη, πριν από περίπου 13 χιλιάδες έτη, έλαβε χώρα ένας... μίνι Αρμαγεδδώνας.

Όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές εκείνο το χρονικό σημείο ένας τεράστιος αστεροειδής με διάμετρο περίπου 100 χλμ. βρισκόταν κοντά στον πλανήτη μας. Για άγνωστο λόγο ο αστεροειδής διασπάστηκε και πολλά από τα κομμάτια του πήραν τον δρόμο προς την Γη.

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΡΕΤΑΝΟ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΚΛΑΡΚ

Η αρπαγή της Καρυάτιδας της Ελευσίνας από τον Βρετανό Έντουαρντ Κλαρκ, που κατηγορούσε τον Έλγιν για λεηλασία του Παρθενώνα.

 Στην αρχική φωτογραφία από την Ελευσίνα του 1910, εικονίζονται παιδιά στα αρχαία ερείπια. Στον ίδιο ακριβώς χώρο εκατό χρόνια πριν ένας Βρετανός «αρχαιολάτρης», ο Edward D. Clarke, σκάρωσε μια μεγάλη πλεκτάνη για να αρπάξει την Καρυάτιδα της περιοχής. Δεξιά στο σχέδιο του Willey Reveley (περ. 1785) βλέπουμε την κεφαλή της κλεμμένης κόρης, που σήμερα βρίσκεται στο Fitzwilliam Museum του Cambridge. 

Το 1676 χωρικοί εντόπισαν στην Ελευσίνα ένα μαρμάρινο άγαλμα. Είχε τη μορφή μιας λυγερόκορμης γυναίκας και το κεφάλι της κοσμούσε μία κίστη, ένα κυλινδρικό κουτί με γιρλάντες και στάχυα για στολίδια. Οι χωρικοί δεν το πείραξαν, πεπεισμένοι ότι μία ανώτερη δύναμη είχε φέρει το άγαλμα εκεί. Με τα χρόνια, η Καρυάτιδα συνδέθηκε με τις λαϊκές δοξασίες και έγινε η προστάτιδα των καλλιεργειών τους.

Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, τον χειμώνα του 1801, ένας Βρετανός ακαδημαϊκός αντίκρισε το άγαλμα στα βοσκοτόπια της Ελευσίνας. Το όνομά του ήταν Έντουαρντ Κλαρκ και σαν τον συμπατριώτη του, Λόρδο Έλγιν, αντιλήφθηκε αμέσως την τεράστια αξία του.

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

Θ.ΤΑΣΙΟΣ:"Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ"

«Η τεχνολογία ήταν μια από τις συνιστώσες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», υπενθυμίζει ο καθηγητής Θεοδόσιος Τάσιος, πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση της έκθεσης «Εύρηκα. Επιστήμη, τέχνη και τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων», στο Πεκίνο. Η έκθεση οργανώθηκε απ' το Μουσείο Ηρακλειδών και την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ), με στόχο την ανάδειξη της κυρίαρχης θέσης της τεχνολογίας αλλά και των τεχνολογικών επιτευγμάτων των Αρχαίων Ελλήνων.

Σύμφωνα με τον κ. Τάσιο, τα ελληνικά φύλα ήσαν τόσο πολύ αναπτυγμένα τεχνολογικώς, ώστε πρόβαλαν αυτήν την ανάπτυξή τους στον ουρανό, στη θρησκεία τους. Και μάλιστα κατά τρόπον πολλαπλό: Πρώτα, η πρωτοθεά Γαία, για ν' απελευθερωθεί απ' τον Ουρανό, κατασκεύασε ένα θεόρατο κοφτερό σιδερένιο δρεπάνι -εργαλείο εναρκτικό της θεομαχίας. Ύστερα, ο Κρόνος βασιλεύει με συμμάχους τους σιδεράδες Κύκλωπες -οι οποίοι, αργότερα, θα συμμαχήσουν με τον Δία, και δωρίζοντάς του τη νέα εφεύρεσή τους (τον κεραυνό), θα του χαρίσουν τη νίκη στη θεομαχία. Στους Ολύμπιους Θεούς, τώρα, περιλαμβάνονται δύο θεοί της τεχνολογίας: Ο Ήφαιστος αφενός, αλλά και η πολυμήχανος Αθηνά αφετέρου, αυτή που με τα ίδια της τα χέρια θα ξεκινήσει την ναυπήγηση της «Αργώς» των Αργοναυτών.

Τότε, τα ανάκτορα των θεών θα γεμίσουν αυτόματα, ο δε Δίας θα δωρίσει προσωπικώς στην Ευρώπη το γιγαντιαίο χάλκινο ρομπότ τον Τάλω.

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ,ΣΤΟΝ ΟΡΦΕΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΡΑΚΑ ΙΠΠΕΑ

Του Θεόδωρου Δημοσθένους Λυμπεράκη

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πάνω λοιπόν στο Παγγαίο μια θεϊκή μορφή, φωτεινή σαν ήλιος και ταυτόχρονα σκοτεινή σαν Αδης, πότε συσπασμένη από βακχικό οίστρο, πότε ήρεμη, όπως τα φύλλα του ιερού του φυτού, του κισσού, κυριαρχούσε ανάμεσα σε θνητούς και αθανάτους. Ο Διόνυσος, που το Ελληνικό του επίθετο Βάκχος και το Θρακικό του Σαβάζιος προέρχονται πιθανά από τελετουργικές κραυγές των πιστών του. Ένας ορφικός ύμνος αποκαλεί τον θεό “αγνό”, γιατί τα μυστήριά του είχαν για σκοπό να εξασφαλίσουν την επιβίωση του μύστη (πιστού) και μετά θάνατον, του έδιναν δηλαδή τη δυνατότητα να ξαναγεννηθεί μετά τον θάνατό του σε κάποια άλλη ύπαρξη, αιώνια. Αυτά τα μυστήρια άρχιζαν με εξαγνιστικές τελετουργίες. 

Μέσα στα σκοτάδια της νύχτας, (Παυσανίας, Βιργιλίου Γεωργικά κ.λ.π.), ο πιστός έμενε γυμνός. Ο ιερέας τον έπλενε με αγιασμένο νερό, μετά τον άλειβε με πίτυρα και στο πρόσωπο τον άλειβε με γύψο κι έβαζε πάνω του νεβρίδα, δηλαδή δέρμα νεαρού ελαφιού, όπως για όλα αυτά μας λέγει ο Δημοσθένης στον Περί Στεφάνου λόγο του. Στη διάρκεια των δέκα ημερών που προηγούνταν της τελετουργίας αυτής, κατά τον Ρωμαίο Λίβιο, ο πιστός έπρεπε ν’ απέχει από κάθε σεξουαλική σχέση κι έτσι αγνός και καθαρισμένος κι από τα προσωπικά του αμαρτήματα αλλά κι από το αρχικό αμάρτημα των Τιτάνων, (που το όνομά τους προήλθε από τη λέξη τιτανός, που σήμαινε γύψος, ασβέστης), προγόνων του ανθρωπίνου γένους, όταν αυτοί είχαν κομματιάσει τον Διόνυσο Ζαγρέα, να προσέλθει στις εξαγνιστικές τελετές και να συμμετάσχει στην ακατανόητη για τους αρχαίους Έλληνες ωμοφαγία του θυσιασμένου ζώου, στο οποίο πιστευόταν ότι ενσαρκώνεται ο Θεός, μέσα από την αυθυποβολή που προκαλούσε η ιερή μανία, (έξαψη).

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΙ ΕΚΡΥΒΕ Ο ΚΑΣΤΑΣ ΠΡΙΝ 51 ΧΡΟΝΙΑ !

Aπο τον Βάγγέλη Βαγιάνο 

Ήξερα εδώ και χρώνια ότι ο αρχαιολόγος Δ.Λαζαρίδης που σημάδεψε με το έργο του την ανασκαφική ιστορία της αρχαίας Αμφίπολης είχε μετρήσει με θαυμαστή ακρίβεια το μήκος του περιμετρικούυ τοίχου του λόφου Καστά. Μετα απο αρνήσεις και υπεκφυγές σε δηλώσεις σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και μετά από 4 χρόνια απο την στιγμή που η ανασκαφή του τάφου έγινε παγκόσμια γνωστή, η ανασκαφική ομάδα παραδέχτηκε τελικά το γεγονός σε πρόσφατη συνέντευξη του κ.Μ.Λεφαντζή (του Νο2 της ανασκαφής). Άλλωστε ο Δ.Λαζαρίδης δημοσίευσε την μέτρηση του στην εργασία του με τίτλο "Άργιλος και Αμφίπολις" έκδοση του 1971.

Ο λόγος ήταν ότι ο Λαζαρίδης ήδη απο το 1964 είχε βρει επαρκές δείγμα του περιμετρικού τοίχου μήκους 41 μέτρων.(φωτο 2). Όπως όμως ήταν λογικό η μέτρηση αυτή ήταν σίγουρο ότι είχε γίνει κάποια χράνια πριν...

Σήμερα παρουσιάζω ένα αποκλειστικό ντοκουμέντο που αποδεικνύει ακριβώς αυτό.

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

ΒΡΕΘΗΚΕ ,ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΣΤΗΝ ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΗ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ;


Το κρανίο που διακρίνεται στη φωτογραφία ίσως ανήκει στον Σοφοκλή, στον άνθρωπο που χάρισε στην παγκόσμια λογοτεχνία τον Οιδίποδα Τύραννο και την Αντιγόνη, τον Φιλοκτήτη, τον Αίαντα, την Ηλέκτρα, τις Τραχίνιες, τον Οιδίποδα επί Κολωνώ. Προκειμένου να εικονογραφήσει τη μικρή δημοσίευση της ανασκαφής του τύμβου, ο L. Münter φωτογράφισε το κρανίο επάνω σε ένα απλό ξύλινο τραπέζι να συνοδεύεται από τα ταπεινά κτερίσματα των ταφών του τύμβου: λίγα πήλινα αγγεία και δεξιά ένας χάλκινος καθρέφτης. L. Münter, Das Grab des Sophokles, Athen, 1893

Η συναρπαστική ιστορία της αναζήτησης του τάφου του μεγάλου δραματουργού.

Της Β. Πλιάτσικα

Τον χειμώνα του 406/5 π.Χ., «επί Καλλίου άρχοντος», η Αθήνα περνούσε από τις πιο δύσκολες ώρες της ιστορίας της, καταπονημένη από τον μακροχρόνιο Πελοποννησιακό Πόλεμο. Οι Σπαρτιάτες πολιορκούσαν την πόλη από τη θάλασσα αλλά και τη στεριά, έχοντας καταλάβει το φρούριο της Δεκέλειας και αποκλείοντας την τροφοδοσία από την ύπαιθρο. Το τέλος του πολέμου και η βαριά, ταπεινωτική ήττα της Αθήνας ήταν κοντά. Τότε ακριβώς, μέσα σ' αυτή την ιστορική δίνη, πεθαίνει σε βαθιά γεράματα ένας από τους ανθρώπους που συμβόλιζαν και συμβολίζουν το μεγαλείο της κλασικής Αθήνας: ο Σοφοκλής.

Μαζί του έκλεινε μια ολόκληρη εποχή. Είχε γεννηθεί το 497/6 π.Χ. και ως τα 91 του είχε πρακτικά ζήσει όλα τα μεγάλα ιστορικά, πολιτιστικά και κοινωνικά γεγονότα της εποχής του. Υπήρξε Αθηναίος από καταγωγή –γιος του Σοφίλου από τον Ίππιο Κολωνό– αλλά και από επιλογή: λέγεται ότι παρόλο που είχε τιμητικές προσκλήσεις από ξένους βασιλείς, δεν έφευγε από την πόλη του.

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ ΤΗΣ:Ο Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΑΥΓΑΜΗΛΩΝ

Tου Κώστα Μαυραγάνη  

«Αισχρόν είναι κλέψαι την νίκην»- Μέγας Αλέξανδρος, όταν του προτάθηκε νυκτερινή επίθεση το βράδυ πριν τη μάχη

Η έννοια της «αποφασιστικής μάχης» αποτελεί βασικό πυλώνα του δυτικού τρόπου πολέμου: Η επιδίωξη για μία αναμέτρηση από την οποία θα αναδειχθεί μόνο ένας και αδιαμφισβήτητος νικητής,κρίνοντας – πολύ συχνά- την έκβαση του πολέμου και φέρνοντας το τέλος του, ήταν βασικός προσανατολισμός αμέτρητων στρατιωτικών διοικητών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, τη στιγμή που κατά κανόνα ήταν αυτό το οποίο απέφευγαν οι επικεφαλής κατώτερων, σε μάχη εκ παρατάξεως, στρατευμάτων, ώστε να αποφύγουν την ολοκληρωτική καταστροφή.

Στην παγκόσμια ιστορία δεν είναι λίγες οι αποφασιστικές αυτές μάχες οι οποίες έκριναν πολέμους, οδηγώντας τη μία πλευρά σε θρίαμβο και την άλλη στην καταστροφή. Ωστόσο, ελάχιστες είναι αυτές που παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά της μάχης που αποτέλεσε το αποκορύφωμα της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία, καθιστώντας τον νεαρό Μακεδόνα βασιλιά κύριο της άλλοτε πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας και εδραιώνοντας την παρουσία του Ελληνισμού στην Ανατολή για αιώνες: Της μάχης των Γαυγαμήλων (γνωστή και ως μάχη στα Άρβηλα).

 Ο Αλέξανδρος στην Ασία.

Βρισκόμαστε στο 331 π.Χ. Τρία χρόνια μετά το πέρασμα του Αλέξανδρου στη Μικρά Ασία, ο νεαρός βασιλιάς - και ηγεμόνας όλων των Ελλήνων, «πλην Λακεδαιμονίων», έχοντας διαδεχθεί τον πατέρα του και αρχιτέκτονα της εκστρατείας, Φίλιππο τον Β'- έχει ήδη συντρίψει τον περσικό στρατό σε δύο μεγάλες μάχες, στον Γρανικό και στην Ισσό.