Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’) ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ – ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ & ΚΟΡΗΣ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ-ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ Η ΦΥΣΙΚΟΣ & ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΚΟΣΜΑΔΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ 

 Τό ὄμορφο χωριό, πού βρίσκεται στό γεωγραφικό κέντρο τῆς Κρήτης σέ ὑψόμετρο 530μ. ὑπάγεται στόν Δῆμο Ἁγίας Βαρβάρας καί ὀνομάζεται σήμερα Ἅγιος Θωμᾶς, ζῆ καί ὑπάρχει ἐπάνω σ' ἕνα ἀπό τούς σημαντικώτερους καί ἴσως τόν σημαντικώτερο ἀρχαῖο ἱερό τόπο λατρείας τῶν Χθονίων θεοτήτων. Τά ἐρείπια αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ χῶρου, ἄν καί ξεχασμένα καί ἀγνοημένα, μαρτυροῦν καί φανερώνουν τήν σπουδαιότητά του. Οἱ ἐγκαταστάσεις τῆς ἀρχαίας λατρείας καταλαμβάνουν μεγάλη ἔκταση. Ἕνα σημαντικό τελετουργικό σημεῖο θά πρέπει νά βρισκόταν ἐκεῖ πού σήμερα ὑπάρχει ὁ ναός τῆς Παναγίας τῆς Σπηλιώτισσας, πού εἶναι ἕνας μεγάλος λοξευτός σέ βράχο, τάφος πού βρίσκεται δίπλα ἀκριβῶς ἀπό τό ἀρχαῖο ἱερό ὅπου μιά ἀρχαία ἐπιγραφή, πού διεσώθη, φανερώνει ὅτι ἐκεῖ ἦταν ἱερό ἀφιερωμένο στίς Θεές Δήμητρα και Περσεφόνη.



Τα γυρίσματα έγιναν αρχές της άνοιξης και το καλοκαίρι του 2018 στο χωριό Άγιος Θωμάς, στην πατέλα του Πρινιά στο Ηράκλειο της Κρήτης και στον Ιππικό Όμιλο Ηρακλείου. Για αυτήν την παραγωγή ευχαριστούμε την ερευνήτρια Μαρίνα Κρανιωτάκη που υπήρξε η ψυχή της περιπέτειας

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΥΓΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ-ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ


ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΥΓΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ

 Στο μέσο μιας πεδιάδας, δυτικά του Κιλκίς, υψώνεται το «καλαμπάκ» ή «Κάστρο» ή «Λαζαρίτσα» ή «Γαλά» του Χωρυγίου. Ένα επιβλητικό μεγαλιθικό μνημείο προϊστορικών χρόνων. Ο λόφος στεφανώνεται κυκλικά από βράχο σαν φυσική ακρόπολη. Υπάρχουν λείψανα οικισμού και στους πρόποδες απλώνεται νεκροταφείο κιβωτιόσχημων τάφων, πιθανότατα κλασικών χρόνων.

Ο λόφος αποτελείται από μια ασβεστολιθική απολιθωματοφόρα τράπεζα Ήώκαινης (45 εκ. χρόνια) ηλικίας με οριζόντια στρώση πάνω σε πολύ παλιότερα και πτυχωμένα πετρώματα. 

Πρώτη φορά μελετήθηκε από τον Γάλλο γεωλόγο Bourcart κατα τον Α' παγκόσμιο πόλεμο. Στο λόφο και γύρω απο αυτόν υπάρχουν αρχαιότητες προϊστορικών, κλασσικών και ρωμαϊκών-βυζαντινών χρόνων.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

ΟΙ ΒΡΑΧΟΙ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ

Κώστας Αν. Ατακτίδης- Σπηλαιοερευνητής της Ε.Σ.Ε.

Οι πολιτισμοί που "εξαφανίζονται" αφήνουν πίσω τους ίχνη που προκαλούν την περιέργεια μας. Η ιστορία μας λέει πως η διαδικασία της εξαφάνισης, γίνεται σταδιακά επειδή ο αριθμός των ανθρώπων που περιλαμβάνονται είναι αρκετά μεγάλος. Η πιθανή αιτία που μπορεί να δημιουργήσει μια ξαφνική έξοδο, είναι μια καταστροφή, μια επιδρομή ή μια κατάκτηση.
 Είναι σίγουρο ότι αυτό συντέλεσε στην "εξαφάνιση" του λαού γύρω από την περιοχή της Καβάλας (σ.σ visaltis: και κατ' επέκταση του Παγγαίου). 
Ποιοι όμως ήταν οι πρώτοι αυτόχθονες κάτοικοι της περιοχής; 
 Αυτό ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.

Οι βραχογραφίες της Καβάλας στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι αναντίρρητα αυθεντικές και αναγνωρίσιμες από την πλειοψηφία των ερευνητών της προϊστορίας του ξένου κόσμου. Και είναι γεγονός ότι μια εκτεταμένη έρευνα στην περιοχή της Αν.Μακεδονίας με κέντρο το Παγγαίο όρος, θα ανατρέψει πολλές θεωρίες και θα σκανδαλίσει τους Αρχαιολόγους και προϊστορικούς της παλιάς σχολής.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

ΚΥΠΡΟΣ-ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΤΡΥΠΗΜΕΝΩΝ ΜΟΝΟΛΙΘΩΝ

Μονόλιθος στα Κούκλια
Στις επαρχίες κυρίως της Λεμεσού και της Πάφου εντοπίζονται διάσπαρτοι τεράστιοι μονόλιθοι, που στο επάνω τους μέρος φέρουν μια μεγάλη συμμετρική τρύπα. Οι μονόλιθοι αυτοί βρίσκονται κυρίως σε ερημικές τοποθεσίες και κοντά σε εξωκλήσια και ναούς, κάτι που τους προσδίδει ακόμη περισσότερο μυστήριο. Κατά καιρούς έχουν διεξαχθεί έρευνες για το συγκεκριμένο θέμα και έχουν διατυπωθεί πλήθος θεωριών, ενώ αρκετοί είναι οι θρύλοι και οι παραδόσεις που έχουν δημιουργηθεί από τους ντόπιους κατοίκους θέλοντας να δώσουν κάποιες απαντήσεις για τα μυστηριώδη αυτά κατασκευάσματα.

Κάποιες από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς είναι πως οι μονόλιθοι αυτοί αποτελούσαν σημάδια για την ύπαρξη θησαυρού στην περιοχή όπου βρίσκονταν, ότι αποτελούσαν θεραπευτικά όργανα που μπορούσαν να θεραπεύσουν την στειρότητα συνδεόμενα με την παλαιά λατρεία της θεάς Αφροδίτης, ότι αποτελούσαν αντικείμενα μαγείας για τους Λυκάωνες ή ότι χρησιμοποιούνταν ως αστρολογικά όργανα. Σύμφωνα πάλι με τις τοπικές παραδόσεις οι μονόλιθοι αυτοί σχετίζονταν με τα μυθικά πρόσωπα του Διγενή Ακρίτα και της Ρήγαινας. Διάφορες τελετουργίες λάμβαναν χώρα στο σημείο όπου βρίσκονταν οι μονόλιθοι, καθώς τους αποδίδονταν και θεραπευτικές ιδιότητες.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ, ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ

Οι κλέφτες 
Στην Κρήτη λέγεται ότι υπάρχει ένα ιερό άντρο γεμάτο με μέλισσες, μέσα στο οποίο, όπως λέει ο μύθος, η Ρέα γέννησε τον Δία. Δεν είναι όσιο να μπει μέσα σ’ αυτό κανένας, ούτε θεός ούτε θνητός. Κάθε έτος, σε μία ορισμένη χρονική στιγμή, φαίνεται να λάμπει μέσα από τη σπηλιά μια πολύ μεγάλη φωτιά. Αυτό συμβαίνει, όπως λένε οι μυθολόγοι, όταν κοχλάζει το αίμα από την γέννηση του Δία. Το άντρο το κατέχουν μέλισσες ιερές, τροφοί του Διός. Σε αυτό το άντρο τόλμησαν να εισέλθουν ο Λάιος, ο Κελεός, ο Κέρβερος και ο Αιγωλιός, για να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερο μέλι. 

Έντυσαν το σώμα τους ολόκληρο γύρω-γύρω με χαλκό, πήραν το μέλι από τις μέλισσες και είδαν τα σπάργανα του Δία. Τότε ο χαλκός που φορούσαν γύρω από το σώμα τους έσπασε. Ο Δίας βρόντηξε και σήκωσε τον κεραυνό, αλλά οι Μοίρες και η Θέμιδα τον εμπόδισαν. Γιατί δεν ήταν όσιο να πεθάνει εκεί κανένας. Ο Δίας τους έκανε όλους πουλιά και από αυτούς κατάγονται τα γένη των πουλιών που ονομάζονται τσίχλες, τρυποφράκτες, κέρβεροι και κουκουβάγιες-αιγωλιοί. Όταν φανούν, αποδεικνύονται αγαθά και αποτελεσματικά περισσότερο από τα άλλα πουλιά, επειδή είδαν το αίμα του Δία.[1]

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΛΛΗΝΕΣ-ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

Μαρίας Μαντουβάλου Ἀναπληρώτριας Καθηγήτριας Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Μακροχρόνια εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τῶν ἐρευνητῶν τῆς προϊστορικῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, ξένων καὶ Ἑλλήνων, εὐτυχῶς στοὺς τελευταίους ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, νὰ ἰσχυρίζoνται τὴν προέλευση ἀπὸ τὴν ἀνύπαρκτη ἰνδοευρωπαϊκὴ καὶ ἄλλες ξένες, ἀνύπαρκτες ἐπίσης, γλῶσσες, ἀκόμη καὶ στὴν ἑλληνιστικὴ περίοδο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Ὁ Ἄγγλος ἑλληνιστὴς π.χ. καθηγητὴς τῆς ἑλληνικῆς φιλολογίας ἀποφαίνεται μὲ βεβαιότητα: «Τὴ δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. ὁ πρωτοελληνικὸς λαὸς μπῆκε στὴ λεκάνη τοῦ Αἰγαίου, καὶ σιγά σιγὰ ἡ γλῶσσα του ἐξαπλώθηκε ἀνάμεσα στοὺς Πελασγούς, στοὺς Κᾶρες καὶ στοὺς ἄλλους λαοὺς ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Ὁ Ἡρόδοτος χαρακτηρίζει τοὺς Ἀθηναίους σὰν ἐξελληνισμένους Πελασγούς, δηλαδὴ τῶν προγόνων τους ἡ γλῶσσα ἦταν τὰ πελασγικά», καὶ ὁ ἴδιος ἱστορεῖ πώς «οἱ Ἕλληνες ἱδρυτὲς τῆς Μιλήτου δὲν ἔφεραν μαζί τους δικές τους γυναῖκες, ἀλλὰ παντρεύτηκαν γυναῖκες τῆς Καρίας.

Ἔτσι, ἡ ἀρχαιοελληνικὴ γλῶσσα διαμορφώθηκε σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ ἄλλες γλῶσσες, ποὺ μᾶς εἶναι ἄγνωστες [ὑπογραμμίζω ἐγώ]. Σ’ αὐτὴν τὴν περίοδο πρέπει [!] νὰ ὀφείλεται ἡ ἁπλοποίηση τοῦ φωνητικοῦ συστήματος τῆς ἰνδοευρωπαϊκῆς κοινῆς [ὑπογραμμίζω ἐγώ], δηλαδὴ τῶν φωνηέντων, τῶν συμφώνων καὶ τοῦ μελωδικοῦ τονισμοῦ» (1) καὶ συνεχίζει: «Στὴν πρωτοελληνικὴ ἐποχὴ τὸ ἰνδοευρωπαϊκὸ ἡμιφωνῆεν διαφοροποιήθηκε […].

Ἡ ἁπλοποίηση τῶν ἰνδοευρωπαϊκῶν συμφώνων εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ χαθοῦν στὰ τέλη τῶν λέξεων τὰ σύμφωνα» (2). Δύο χρόνια ἀργότερα, τὸ 1964, στὸ βιβλίο του μὲ τίτλο «Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα Ἀρχαία καὶ Νέα» συνεχίζοντας τὰ «ἐπιχειρήματά του» πάνω σὲ «βεβαιότητες», ὅπως εἴδαμε, πού, ὡστόσο, τοῦ εἶναι ἄγνωστες, ὅπως λέει, καὶ πάνω σὲ δεοντολογίες ὑψηλῆς ἐπιστημονικῆς σαφήνειας, ποὺ καὶ αὐτὲς ἀνήκουν στὴ σφαῖρα τῆς δεοντολογίας, ἀφοῦ ὁ κ. Καθηγητὴς ἐπικαλεῖται τὸ «πρέπει νά», γιὰ νὰ θεμελιώσει πάνω σ’ αὐτὸ τὸ ὑποκειμενικὸ πρέπει τὰ παραμύθια του γιὰ τὸ «ἰνδοευρωπαϊκὸ ἡμιφωνῆεν»(!!), ὅπως ἐπίσης εἴδαμε πιὸ πάνω.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΝΑΣ ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ

Την περίοδο 1967-69, Αμερικανοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στο σπήλαιο Φράγχθι (ή σπήλαιο του Φράγχθη), στην Ερμιονίδα, έναν από τους παλαιότερους προϊστορικούς οικισμούς στην Ευρώπη. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν εκεί, έφεραν στο φως μεγάλο αριθμό εργαλείων καθώς και πολλά οστά ανθρώπων και ζώων. Σύμφωνα με την χρονολόγηση των ευρημάτων αυτών, το σπήλαιο Φράγχθι κατοικήθηκε για πρώτη φορά πριν από 30.000 περίπου χρόνια, ενώ φαίνεται πως οι τελευταίοι ένοικοί του το εγκατέλειψαν γύρω στο 3000 π.Χ. Το εσωτερικό του έχει αρκετά μεγάλη έκταση και μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και 150 άτομα. Το βάθος του σπηλαίου είναι 150 μέτρα, ενώ το πλάτος της εισόδου του 30.

Η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία των αρχαιολόγων στο Φράγχθι, ήταν η ανακάλυψη ενός ρηχού τάφου, ο οποίος περιείχε τον αρχαιότερο πλήρη ανθρώπινο σκελετό που έχει βρεθεί ποτέ στην Ελλάδα.

Το εύρημα αυτό έδωσε ένα πλήθος νέων πληροφοριών για την προϊστορία της χώρας, αλλά ταυτόχρονα γέννησε και πολλά ερωτηματικά. Ο σκελετός ανήκε σε νεαρό άνδρα, ηλικίας 25-29 ετών και ύψους 1,58. Ο θάνατός του προήλθε από ένα δυνατό κτύπημα στο κεφάλι, κάτι που πιστοποιείται και από το σπασμένο του κρανίο. Η ταφή του συγκεκριμένου άνδρα έγινε σχετικά πρόχειρα, σε ένα αβαθές κοίλωμα του εδάφους, κοντά στο στόμιο του σπηλαίου.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

ΟΛΥΜΠΙΑΣ, ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, ΑΡΧΙΕΡΕΙΑ, ΕΚΘΕΩΜΕΝΗ

Γράφει ο Κόττης Κωνσταντίνος

Η περιώνυμη βασίλισσα, κατάγονταν από την Πασσαρώνα της Ηπείρου. Είδε το φως της ζωής πιθανόν στις αρχές της δεκαετίας του 370΄, χωρίς να γνωρίζουμε το ακριβές έτος. Ήταν θυγατέρα του βασιλέα Νεοπτόλεμου του Β΄ των Μολοσσών της Ηπείρου. Ο Πλούταρχος διέσωσε τα τέσσερα ονόματα από τις τρεις μετονομασίες της: από Πολυξένη σε Μυρτάλη, από Μυρτάλη σε Ολυμπιάδα και από Ολυμπιάδα σε Στρατονίκη. Έχει προταθεί το ότι μετονομάσθηκε σε «Πολυξένη» κατά τον Γάμο, «Ολυμπιάς» τιμής ένεκεν της ολυμπιακής νίκης του Φιλίππου το 356 π.Χ και «Στρατονίκη» ως κατελθούσα στη Μακεδονία να πολεμήσει τον Κάσσανδρο. Επ΄ αυτών, αυτό το οποίο μπορούμε να πούμε, είναι πως το «Ολυμπιάς» είναι συζητήσιμο, εάν προέκυψε από την πρώτη ολυμπιακή νίκη του Φιλίππου το 356. Περισσότερο θα άρμοζε, ως χρονική αναφορά στην αναφερόμενη διογενή γέννηση του Αλεξάνδρου κατά το ίδιο έτος.

Το «Ολυμπιάς», λ.χ. κατά τον Λιβάνιο, μαρτυρείται πως δίδονταν ως όνομα σε ποταμούς. Η θεοσέβεια προς τους ποταμούς, ήταν ζώσα παράδοση, τόσο των Τημενιδών, όσο, κυρίως, των Αιακιδών. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος μετονόμασε έτσι πηγή της Αντιοχείας, εξισώνοντας τα εκεί νάματα με το γάλα της μητρός του. Εξάλλου οι μετονομασίες γυναικών κατά τους Γάμους τους με μέλη της αυλής, αποτελούσε μακεδονικό έθος. Κάπου εδώ, αφού γίνεται λόγος για ποταμούς, θα πρέπει να τονιστεί πως ως πρώτος γενάρχης της Ολυμπιάδος παραδίδεται ο Αιακός, προσδίδοντάς σε αυτήν τις σχετικές θεολογικές παραδόσεις του θρυλικού αυτού Οίκου.

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

"ΟΔΥΣΣΕΙΑ"-ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ (ΝΕΟ BINTEO!)

Μια ανάλυση επάνω στο αρχαιότερο εγχειρίδιο αυτογνωσίας! 
Με την συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα.*  

Η "Οδύσσεια" είναι η εθνική μας εποποιία. Το άσμα της εξαπλώσεως του Ελληνισμού στις ακτές της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου.
 Ο Οδυσσέας υπήρξε ένας από τους πλέον λαοφιλείς ήρωες της Ελληνικής Μυθιστορίας, και τα κατορθώματα του πλημμύρισαν όχι μόνον τον επικό κύκλο του Τρωικού Πολέμου δηλαδή την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά και ένα πλήθος από άλλα έπη σήμερα χαμένα. 

Η "Οδύσσεια" είναι το πρότυπο, ο ψυχολογικός χάρτης που θα ακολουθήσουμε ώστε να γνωρίσουμε την βαθιά σχέση ανάμεσα στον θνητό-εφήμερο εαυτό μας και στο αθάνατο είναι.  

Διάρκεια: 50'
Παραγωγή: Visaltis-Documentary ©2018 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

ΤΥΜΒΟΣ ΚΑΣΤΑ: Ο ANDREW-MICHAEL CHUGG ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ

Andrew-Michael Chugg:Proofthat the AmphipolisTombwas not Built for Hephaistion / Απόδειξη ότι ο Τύμβος της Αμφιπόλεως δεν ήταν χτισμένος για Ηφαιστίων

Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2015, η αρχαιολογική ομάδα για την ανασκαφή του Τύμβου της Αμφιπόλεως στο Καστά ανέφερε ότι το μνημείο είχε χτιστεί για τον Ηφαιστίωνα, τον υπαρχηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είχαν παρατηρήσει παρόμοιες εγχάρακτες επιγραφές σε δύο μέλη τα οποία ανήκαν / προέρχονταν αρχικά από τον κυκλικό αναλημματικό περίβολο του Λόφου Καστά. Η λέξη “ΑΡΕΛΑΒΟΝ” είχε χαραχθεί δεξιά στα πρόσωπα και των δύο μελών, ακολουθούμενη σε κάθε περίπτωση από μια δέσμη γραμμάτων ή ένα μονόγραμμα που περιλάμβανε Η και Φ και έναν αριθμό μικρότερων και λιγότερο διακριτών χαρακτήρων.

Τα σχέδια των αρχαιολόγων αυτών των επιγραφών παρουσιάζονται στη συνοδευτική εικόνα (Εικόνα 1) με τις φωτογραφίες από κάθε μέλος που παρουσιάστηκαν από τους αρχαιολόγους τα οποία παρατίθενται κάτω από το σκίτσο της επιγραφής. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να δείξει ότι αυτό το στοιχείο δεν σημαίνει ότι ο Τύμβος Καστά ήταν αρχικά ένα μνημείο για τον Ηφαιστίωνα αποκαλύπτοντας ένα χαρακτηριστικό των επιγραφών που έχει παραλειφθεί τόσο από τις φωτογραφίες όσο και από τα σκίτσα των μπλοκ από τους αρχαιολόγους. Οι αρχαιολόγοι ισχυρίστηκαν ότι κατάφεραν να διακρίνουν τα περισσότερα από τα γράμματα του ονόματος του Ηφαιστίωνος σε αυτά τα μονογράμματα.

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

536 Μ.Χ. - Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Γράφει ο Έρικ Σμυρναίος ~

To καλοκαίρι του έτους 536 μ.Χ. ένας κοσμικός σπασμός διέτρεξε ολόκληρο τον πλανήτη μας. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις των ανθρώπων εκείνης της εποχής, ένα ασυνήθιστο σύννεφο εμφανίστηκε στους ουρανούς της Νότιας Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Δυτικής Ασίας. Οι μάρτυρες του συγκεκριμένου φαινόμενου το παρομοίωσαν με ένα «πέπλο σκόνης» που βύθισε την περιοχή της Μεσογείου και πολλές άλλες περιοχές του κόσμου σε μια πολύχρονη περίοδο σκοταδιού και ψύχους. Το καταστροφικό εκείνο γεγονός καταγράφηκε από τον Βυζαντινό χρονογράφο Προκόπιο, σύμφωνα με τον οποίο το φως του ήλιου έχασε τη λαμπρότητά του. 

Ξαφνικά έμοιαζε με το χλωμό φως του φεγγαριού, ένα φαινόμενο που κράτησε για έναν ολόκληρο χρόνο. Ο Προκόπιος αναφέρει επίσης ότι εκείνη η αλλόκοτη εξασθένιση του ηλιακού φωτός είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσουν επιδημίες σε ολόκληρη την αυτοκρατορία πόλεμοι και κοινωνικές αναταραχές.

Η μαρτυρία εκείνου του Βυζαντινού λόγιου δεν είναι η μοναδική που αναφέρεται στο καταστροφικό τούτο γεγονός. Σύμφωνα με ένα διασωθέν χειρόγραφο από τη Συρία που αναφέρεται στην ίδια χρονική περίοδο, «ο ήλιος άρχισε να σκοτεινιάζει κατά τη διάρκεια της ημέρας και το φεγγάρι τη νύχτα ενώ η θάλασσα ήταν ταραγμένη και καλυμμένη από αφρούς.»

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Η ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ


(Φωτο αριστερά:Σέλευκος Ι Νικάτωρ, 2ος αι. μ.Χ. αντίγραφο ελληνιστικού Γλυπτού. Βρέθηκε στην Συρία, τώρα στο μουσείο του Λούβρο)

 Μετά την μάχη της Ιψου (301 π.Χ.) ο Σέλευκος έγινε κυρίαρχος ενός αχανούς κράτους που ξεκινούσε από την Μ. Ασία και έφτανε μέχρι την Ινδία. Βασιλιάς πια μιας αυτοκρατορίας πολλών λαών, αποδείχτηκε ο πιο "Αλέξανδρος" από όλους τους διαδόχους, ακολουθώντας και εδραιώνοντας το οικουμενικό όραμα του Κοσμοκράτορα και συγχρόνως μένοντας Μακεδόνας ως το τέλος... 
Και είναι αυτός που ιδρύοντας δεκάδες πόλεις δημιούργησε τη "Νέα Μακεδονία" της Συρίας.






Ασημένιο νόμισμα Σελευκείας της ιεράς και αυτονόμου

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣ ΓΛΥΠΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Η «Ηρακλιώτισσα» ήρθε στο φως
τον Μάρτιο του 1944 από τους Ναζί.
Η «Ηρακλιώτισσα» ήρθε στο φως τον Μάρτιο του 1944 από τους Ναζί. Αναπαριστούσε σημαντική προσωπικότητα της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης του 3ου αιώνα μ.Χ. Ταξίδεψε μέχρι την Αυστρία όπου στόλισε τις κατοικίες του Χίτλερ και του Γκέμπελς. Και αποτέλεσε τον πρώτο επαναπατρισμό αρχαιότητας το 1947. 

Η ανασκαφή της «Ηρακλιώτισσας» από τους Ναζί. 

Μάρτιος 1944. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην Πλατεία Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης από τους Ναζί για την κατασκευή ορύγματος, ήρθε στην επιφάνεια ένα υπέρλαμπρο έργο τέχνης της αρχαιότητας. 

Ήταν η περίφημη “Ηρακλιώτισσα”, η οποία είχε ύψος 2,11 μέτρα και πήρε το όνομά της από την τεχνική των εργαστηρίων της Ηράκλειας, στην Κάτω Ιταλία.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, το ρωμαϊκό γλυπτό αναπαριστούσε σημαντική προσωπικότητα στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης, όπως πιθανόν η Βεβία Αλεξάνδρα, αρχιέρεια του 3ου αιώνα μ.Χ. Ο μακρύς χιτώνας, το πλούσιο ιμάτιο και η εντυπωσιακή κόμμωσή της έδειξαν ότι προέρχεται από αριστοκρατική οικογένεια. Η κορμοστασιά και το πρόσωπό της φανέρωναν την ίδια μεγαλοπρέπεια. Παρά το γεγονός ότι από τις πρώτες ημέρες της κατοχής οι Ναζί λεηλατούσαν συστηματικά μουσεία, μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους και έκαναν λαθρανασκαφές,

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Ο ΟΜΗΡΙΚΟΣ«ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ»

Ο Αχιλλέας θυσιάζει στον Δία. Από τον Αμβροσιανό κώδικα
(493-508 μ.Χ.), τη μοναδική εικονογραφημένη έκδοση της Ιλιάδας
 που σώζεται από την αρχαιότητα.
Στην “Ιλιάδα” του Ομήρου, οι μάχες μεταξύ Ελλήνων και Τρώων αντικατοπτρίζουν τις συγκρούσεις των άστρων και των αστερισμών, για την επικράτησή τους στον ουρανό.

Τι θα λέγατε αν οι ομηρικοί ήρωες, εκτός από πλάσματα του μύθου και της ιστορίας, ήταν τα λαμπρότερα αστέρια του κάθε αστερισμού; Τότε η Ιλιάδα εκτός από έπος, θα ήταν και ένας αστρικός χάρτης, ο οποίος αφηγείται την απέραντη περιπέτεια του σύμπαντος.

Από την υπόθεση αυτή ξεκίνησαν οι συγγραφείς Φλόρενς και Kένεθ Γουντ, για να φτάσουν στο συμπέρασμα ότι η Ιλιάδα, εκτός από τη διήγηση ενός μεγάλου πολέμου που έγινε στο όνομα της ομορφιάς, είναι κι ένας αστρικός οδηγός, ένας ποιητικός κώδικας της αρχαίας γεωγραφίας, καθώς κι ένας αστρονομικός κατάλογος.

Εκ πρώτης όψεως, η ιδέα τους μοιάζει παράδοξη και υπερβολική. Κι όμως, πρόκειται για τα συμπεράσματα μιας έρευνας 40 χρόνων, που έρχεται να αποδείξει ότι η Ιλιάδα είναι μια αλληγορία του Σύμπαντος. Τα πορίσματα των ερευνών τους υπάρχουν στο βιβλίο Homer’s Secret Iliad (Η μυστική Ιλιάδα του Ομήρου).