Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

ΦΙΛΙΝΝΙΟΝ,ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (Η ΛΑΜΙΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ!)

Της Βασιλικής Χριστοπούλου-Αρχαιολόγου-ΜΑ

Μια από τις παλιότερες ιστορίες, που μιλούν για γυναίκες βρυκόλακες στην ελληνική αρχαιότητα, είναι αυτή που μας παραδίδει ο παραδοξογράφος Φλέγων ο Τραλλιανός (απελεύθερος δούλος του αυτοκράτορα Αδριανού, 2ος αι. μ.Χ.) στο βιβλίο του «Περί θαυμασίων» 2.1 (Paradoxographoi: scriptores rerum mirabilium Graeci, εκδ. Antonius Westermann, Brunswigae, Londini 1839, σελ. 117-121).

Σώζεται το δεύτερο μισό της ιστορίας, το πρωτότυπο κείμενο της οποίας μπορείτε να διαβάσετε στην πρώτη παρατιθέμενη πηγή παρακάτω. Για τη Φιλίννιον μιλά και ο φιλόσοφος Πρόκλος (5ος αι. μ.Χ.) στα πλατωνικά του σχόλια: Proclus, Platonis Rem Publican Commentarii 2, συμπληρώνοντας κάποια από τα κενά της ιστορίας. Η όλη διήγηση βασίζεται σε μια παλιότερη (χαμένη) σειρά επιστολών, εκ των οποίων κάποιες έγραψε ο Ίππαρχος και άλλες ο Αρριδαίος, ο ετεροθαλής αδελφός του Μ. Αλεξάνδρου.

Τα γεγονότα διαδραματίζονται στην Αμφίπολη (1) τον 4ο αι. π.Χ., κατά τη βασιλεία του Φιλίππου Β’ στη Μακεδονία. Η ηρωίδα είναι η Φιλίννιον, ο εραστής της ο Μαχάτης.

Ένα λύχνο γι’ απόψε. Τον μικρότερο θ’ ανάψω. Νύχτα έρωτα θα’ ναι. Μόνο ημίφως θέλει. Ίσα ίσα μια τρεμουλιαστή φλογίτσα να κατοπτρίζει στον τοίχο τα κορμιά μας. Πυρ θα’ ναι το πάθος… πάθος φωτιά που καίει την πέτρα…

Είμαι η Φιλίννιον του Δημοστράτου και της Χαριτούς, κορασίς Αμφιπολίτισσα 14 φεγγαριών και κάτι. Προσμένω τον Μαχάτη στο δώμα μου.

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

ΛΙΜΝΕΣ ΖΑΡΕΛΙΑ- ΚΡΑΤΗΡΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΜΙΚΡΩΝ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΩΝ

Οι δίδυμες λίμνες, από ύψος 760 μ.
Ακριβώς από επάνω τους, σε λόφο-μαγούλα-τύμβο
διακρίνεται ο αρχαιολογικός χώρος.
(φωτ. από Google Earth).
Του Τάκη Θεοδοσίου, meteorites.greece@gmail.com
 Board of Directors IMCA & Member of the Meteoritical Society,
Asteroid Day Coordinator for Greece,
President of LOGOS-SLOVO Α-Ω.


Στην περιοχή των λιμνών Ζερέλια έχουν γίνει την τελευταία περίπου 8ετία εκτεταμένες έρευνες από γεωλόγους του Πανεπιστημίου του Βόλου και του Πανεπιστημίου Αθηνών με την συμμετοχή και της ομάδας του Ελβετού γεωλόγου καθηγητού Dietrich Stöffler από το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ο οποίος πρώτος ανακάλυψε μερικώς τηγμένο ζιρκόνιο σε δείγματα πετρωμάτων που βρέθηκαν στην περιοχή των λιμνών.

Η εύρεση μερικώς τηγμένου ζιρκονίου , για την τήξη του οποίου απαιτούνται θερμοκρασίες μεταξύ 1.400- 1.800 βαθμών Κελσίου, αποτελεί για τους πλανητικούς γεωλόγους που ασχολούνται με την ανακάλυψη και πιστοποίηση κρατήρων μετεωριτικής προέλευσης απλώς μία ένδειξη & σε καμμία περίπτωση απόδειξη της μετεωριτικής προέλευσης των κρατήρων – σαν και αυτών στον Αλμυρό. Η δική μου ερευνητική προσπάθεια ξεκίνησε αρχικώς με περιορισμένα μέσα το 2008-2009 και από το 2013 -2016 εστίασε στο να εξετάσει δείγματα πετρωμάτων που συλλέχθηκαν περιμετρικά των λιμνών και από διάφορα βάθη μεγαλύτερα του 1,5 μέτρου μέχρι και περί τα 3 μέτρα , τα οποία θα μπορούσαν να μας γυρίσουν πιο πίσω στο παρελθόν της ιστορίας των λιμνών και να δώσουν στοιχεία & αποδείξεις για την ταυτότητα του αστεροειδούς που πιστεύουμε ότι προσέκρουσε στο έδαφος & δημιούργησε τις λίμνες.

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019

2019 - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Από το visaltis.net Kαλή Χρονιά σε όλους μας, με υγεία και ευδαιμονία. 
 Ετοιμαζόμαστε για τον καινούργιο χρόνο με νέες παραγωγές και θέματα που θα συζητηθούν!

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ!



©www.visaltis.net 

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

"Η ΠΟΛΙΣ ΜΕΤΑ ΙΟΥΛΙΑΣ.."-ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ (ΤΑΙΝΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ)


 ΕΠΕΙΔΗ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ....

"Καλά θα κάνετε να μην τους πείτε ότι, μερικές φορές, διαφορετικές πόλεις διαδέχονται η μια την άλλη στον ίδιο χώρο και με το ίδιο όνομα, ότι γεννιούνται και πεθαίνουν χωρίς να γνωρίσει η μια την άλλη, χωρίς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.

Μερικές μάλιστα φορές, ακόμα και τα ονόματα των κατοίκων παραμένουν ίδια, ακόμα και η προφορά των λέξεων, ακόμα και οι γραμμές των προσώπων τους· αλλά οι θεοί που κατοικούν πίσω από τα ονόματα και πάνω από τους τόπους έφυγαν χωρίς να πουν τίποτα, και στη θέση τους κούρνιασαν νέοι θεοί..."


 Ι.Καλβίνο"Οι αόρατες πόλεις"


ΤΕΚΜΗΡΙΟΓΡΑΦΗΜΑ 
ΔΙΑΡΚΕΙΑ:17'

 ΕΡΕΥΝΑ-ΠΑΡΑΓΩΓΗ: www.visaltis.net - Visaltis Documentary ©2015

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ 6/5/2015 ΣΤΟ http://www.visaltis.net/2015/05/hd.html


©www.visaltis.net - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). .

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ (ΒΙΝΤΕΟ)


ΤΑΙΝΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ (2Κ)
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 15'

Άγρυπνος φρουρός και σήμα κατατεθέν της Αμφίπολης,ο λέοντας καθιστός στα πίσω πόδια του,στέκει περήφανος και επιβλητικός ,ατενίζοντας ίσια πάνω απ'τα θολά νερά του Στρυμόνα προς την αρχαία πόλη.


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:




ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Visaltis Documentary - © www.visaltis.net 
©2017

(ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ DAΙLYMOTION)

©www.visaltis.net -Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος(link ). .

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΕΛΛΗΝΟ-ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ «ΘΕΪΚΩΝ ΑΛΟΓΩΝ»ΤΟΥ 104 Π.Χ. (ΒΙΝΤΕΟ)

Tο αρχαίο ελληνικό κράτος της Βακτρίας έπρεπε να κάνει πολλούς πολέμους μετά τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου. 

Οι Έλληνες της περιοχής (Dayuan) ανακαλύφθηκαν από την Κίνα κατά τη διάρκεια της αποστολής του ταξιδιώτη Zhang Qian και έπρεπε να πολεμήσουν ενάντια στη δυναστεία των Χαν κατά τη διάρκεια του πολέμου των Ουράνιων αλόγων μεταξύ του 104 και του 101 π.Χ. ο πόλεμος αυτός άλλαξε τη μοίρα της περιοχής και συνέβαλε στη δημιουργία του Δρόμου του Μεταξιού.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

KΟΜΗΤΕΣ-ΟΙ ΚΟΜΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ (TΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ- 2K)


ΕΙΚΟΝΟΚΙΝΗΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ  ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
Κομήτες - Οι κομιστές των αλλαγών. Ακολουθώντας στον χρόνο,την πορεία των "ουράνιων επισκεπτών" που με τις απρόσμενες εμφανίσεις τους προκαλούσαν εντυπωσιασμό,δέος, αλλά και αναταραχή, σε μια ανθρωπότητα που πίστευε ότι ο έναστρος ουρανός ήταν ένα υπερφυσικό βασίλειο που κατοικούταν από πανίσχυρους θεούς οι οποίοι επηρεάζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων. 

Η απρόσμενη εμφάνιση και αποχώρηση τους, προκαλούσε τόσο πολύ το αίσθημα του φόβου ,που θεωρήθηκαν από τα πιο δυσοίωνα σώματα του ουράνιου θόλου και συνδέθηκαν από τα βάθη της προϊστορίας ακόμη, με πολέμους,αρρώστιες, σεισμούς και άλλες φυσικές καταστροφές,θανάτους βασιλέων εως και προάγγελοι του τέλους του κόσμου. 



Πολλές φορές οι εμφανίσεις τους ήταν ικανές να αλλάξουν ακόμη και το ρου της ιστορίας! 

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ -ΤΟ ΑΕΝΑΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ

(ὡς ἐπιδέξιον μὲν εἶναι τοῖς ἄνωθεν ὁρμῶσιν ἐκ τῶν Φιλίππων, ἄναντες δὲ τοῖς ἐξ ̓Αμφιπόλεως βιαζομένοις), ΑΠΠΙΑΝΟΣ

Γράφει ο Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

Αυτή την εποχή που οι πάγκοι, γεμίζουν με τα ζουμερά ρόδια, οι μέρες μικραίνουν και η νύχτα έρχεται επελαύνουσα, σαν το άρμα του Πλούτωνα, τώρα που το σκοτάδι απλώνεται και εξορίζει το φως του έμψυχου ήλιου, από τη ζωή μας, το μυαλό μου πάει στην Περσεφόνη και στον αγώνα της Δήμητρας να την κερδίσει, για να μην χαθεί για πάντα στην καταχνιά της χθόνιας γης. Η Περσεφόνη, η Αξιόκερσα των Καβειρίων μυστηρίων, η Βενδίς των Θρακών, έγινε μέρος της τοπικής λατρείας του πάνθεου του Παγγαίου, με πρωταγωνιστές τον Άρη, το Διόνυσο Σαβάζιο και την πολυσυλλεκτική Άρτεμις. Την γνωρίσαμε ως Άρτεμις Ταυροπόλος, ως Άρτεμις Γαζωραίας, ως Παρθένας στις πλαγιές της Νεαπόλεως και της Οισύμης και ως αιώνιο αποτύπωμα στα βράχια των Φιλίππων.

Σύμφωνα με την παράδοση, στους Φιλίππους, δίπλα στον ποταμό Ζυγάκτη περνούσε ο Θεός του κάτω κόσμου, Πλούτωνας, όταν έσπασε ο άξονας του άρματος και από τότε ο ποταμός, πήρε αυτό το όνομα εις ανάμνηση του γεγονότος. Αυτά μας παραδίδει ο Ρωμαίος ιστορικός Αππιανός, ο οποίος στην περιγραφή του για τη μάχη των Φιλίππων, μέσα σε λίγες γραμμές μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για την τοπογραφία της περιοχής.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’) ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ – ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ & ΚΟΡΗΣ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ-ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ Η ΦΥΣΙΚΟΣ & ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΚΟΣΜΑΔΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ 

 Τό ὄμορφο χωριό, πού βρίσκεται στό γεωγραφικό κέντρο τῆς Κρήτης σέ ὑψόμετρο 530μ. ὑπάγεται στόν Δῆμο Ἁγίας Βαρβάρας καί ὀνομάζεται σήμερα Ἅγιος Θωμᾶς, ζῆ καί ὑπάρχει ἐπάνω σ' ἕνα ἀπό τούς σημαντικώτερους καί ἴσως τόν σημαντικώτερο ἀρχαῖο ἱερό τόπο λατρείας τῶν Χθονίων θεοτήτων. Τά ἐρείπια αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ χῶρου, ἄν καί ξεχασμένα καί ἀγνοημένα, μαρτυροῦν καί φανερώνουν τήν σπουδαιότητά του. Οἱ ἐγκαταστάσεις τῆς ἀρχαίας λατρείας καταλαμβάνουν μεγάλη ἔκταση. Ἕνα σημαντικό τελετουργικό σημεῖο θά πρέπει νά βρισκόταν ἐκεῖ πού σήμερα ὑπάρχει ὁ ναός τῆς Παναγίας τῆς Σπηλιώτισσας, πού εἶναι ἕνας μεγάλος λοξευτός σέ βράχο, τάφος πού βρίσκεται δίπλα ἀκριβῶς ἀπό τό ἀρχαῖο ἱερό ὅπου μιά ἀρχαία ἐπιγραφή, πού διεσώθη, φανερώνει ὅτι ἐκεῖ ἦταν ἱερό ἀφιερωμένο στίς Θεές Δήμητρα και Περσεφόνη.



Τα γυρίσματα έγιναν αρχές της άνοιξης και το καλοκαίρι του 2018 στο χωριό Άγιος Θωμάς, στην πατέλα του Πρινιά

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΥΓΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ-ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ


ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΥΓΙΟΥ ΚΙΛΚΙΣ

 Στο μέσο μιας πεδιάδας, δυτικά του Κιλκίς, υψώνεται το «καλαμπάκ» ή «Κάστρο» ή «Λαζαρίτσα» ή «Γαλά» του Χωρυγίου. Ένα επιβλητικό μεγαλιθικό μνημείο προϊστορικών χρόνων. Ο λόφος στεφανώνεται κυκλικά από βράχο σαν φυσική ακρόπολη. Υπάρχουν λείψανα οικισμού και στους πρόποδες απλώνεται νεκροταφείο κιβωτιόσχημων τάφων, πιθανότατα κλασικών χρόνων.

Ο λόφος αποτελείται από μια ασβεστολιθική απολιθωματοφόρα τράπεζα Ήώκαινης (45 εκ. χρόνια) ηλικίας με οριζόντια στρώση πάνω σε πολύ παλιότερα και πτυχωμένα πετρώματα. 

Πρώτη φορά μελετήθηκε από τον Γάλλο γεωλόγο Bourcart κατα τον Α' παγκόσμιο πόλεμο. Στο λόφο και γύρω απο αυτόν υπάρχουν αρχαιότητες προϊστορικών, κλασσικών και ρωμαϊκών-βυζαντινών χρόνων.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

ΟΙ ΒΡΑΧΟΙ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ

Κώστας Αν. Ατακτίδης- Σπηλαιοερευνητής της Ε.Σ.Ε.

Οι πολιτισμοί που "εξαφανίζονται" αφήνουν πίσω τους ίχνη που προκαλούν την περιέργεια μας. Η ιστορία μας λέει πως η διαδικασία της εξαφάνισης, γίνεται σταδιακά επειδή ο αριθμός των ανθρώπων που περιλαμβάνονται είναι αρκετά μεγάλος. Η πιθανή αιτία που μπορεί να δημιουργήσει μια ξαφνική έξοδο, είναι μια καταστροφή, μια επιδρομή ή μια κατάκτηση.
 Είναι σίγουρο ότι αυτό συντέλεσε στην "εξαφάνιση" του λαού γύρω από την περιοχή της Καβάλας (σ.σ visaltis: και κατ' επέκταση του Παγγαίου). 
Ποιοι όμως ήταν οι πρώτοι αυτόχθονες κάτοικοι της περιοχής; 
 Αυτό ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.

Οι βραχογραφίες της Καβάλας στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι αναντίρρητα αυθεντικές και αναγνωρίσιμες από την πλειοψηφία των ερευνητών της προϊστορίας του ξένου κόσμου. Και είναι γεγονός ότι μια εκτεταμένη έρευνα στην περιοχή της Αν.Μακεδονίας με κέντρο το Παγγαίο όρος, θα ανατρέψει πολλές θεωρίες και θα σκανδαλίσει τους Αρχαιολόγους και προϊστορικούς της παλιάς σχολής.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

ΚΥΠΡΟΣ-ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΤΡΥΠΗΜΕΝΩΝ ΜΟΝΟΛΙΘΩΝ

Μονόλιθος στα Κούκλια
Στις επαρχίες κυρίως της Λεμεσού και της Πάφου εντοπίζονται διάσπαρτοι τεράστιοι μονόλιθοι, που στο επάνω τους μέρος φέρουν μια μεγάλη συμμετρική τρύπα. Οι μονόλιθοι αυτοί βρίσκονται κυρίως σε ερημικές τοποθεσίες και κοντά σε εξωκλήσια και ναούς, κάτι που τους προσδίδει ακόμη περισσότερο μυστήριο. Κατά καιρούς έχουν διεξαχθεί έρευνες για το συγκεκριμένο θέμα και έχουν διατυπωθεί πλήθος θεωριών, ενώ αρκετοί είναι οι θρύλοι και οι παραδόσεις που έχουν δημιουργηθεί από τους ντόπιους κατοίκους θέλοντας να δώσουν κάποιες απαντήσεις για τα μυστηριώδη αυτά κατασκευάσματα.

Κάποιες από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς είναι πως οι μονόλιθοι αυτοί αποτελούσαν σημάδια για την ύπαρξη θησαυρού στην περιοχή όπου βρίσκονταν, ότι αποτελούσαν θεραπευτικά όργανα που μπορούσαν να θεραπεύσουν την στειρότητα συνδεόμενα με την παλαιά λατρεία της θεάς Αφροδίτης, ότι αποτελούσαν αντικείμενα μαγείας για τους Λυκάωνες ή ότι χρησιμοποιούνταν ως αστρολογικά όργανα. Σύμφωνα πάλι με τις τοπικές παραδόσεις οι μονόλιθοι αυτοί σχετίζονταν με τα μυθικά πρόσωπα του Διγενή Ακρίτα και της Ρήγαινας. Διάφορες τελετουργίες λάμβαναν χώρα στο σημείο όπου βρίσκονταν οι μονόλιθοι, καθώς τους αποδίδονταν και θεραπευτικές ιδιότητες.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ, ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ

Οι κλέφτες 
Στην Κρήτη λέγεται ότι υπάρχει ένα ιερό άντρο γεμάτο με μέλισσες, μέσα στο οποίο, όπως λέει ο μύθος, η Ρέα γέννησε τον Δία. Δεν είναι όσιο να μπει μέσα σ’ αυτό κανένας, ούτε θεός ούτε θνητός. Κάθε έτος, σε μία ορισμένη χρονική στιγμή, φαίνεται να λάμπει μέσα από τη σπηλιά μια πολύ μεγάλη φωτιά. Αυτό συμβαίνει, όπως λένε οι μυθολόγοι, όταν κοχλάζει το αίμα από την γέννηση του Δία. Το άντρο το κατέχουν μέλισσες ιερές, τροφοί του Διός. Σε αυτό το άντρο τόλμησαν να εισέλθουν ο Λάιος, ο Κελεός, ο Κέρβερος και ο Αιγωλιός, για να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερο μέλι. 

Έντυσαν το σώμα τους ολόκληρο γύρω-γύρω με χαλκό, πήραν το μέλι από τις μέλισσες και είδαν τα σπάργανα του Δία. Τότε ο χαλκός που φορούσαν γύρω από το σώμα τους έσπασε. Ο Δίας βρόντηξε και σήκωσε τον κεραυνό, αλλά οι Μοίρες και η Θέμιδα τον εμπόδισαν. Γιατί δεν ήταν όσιο να πεθάνει εκεί κανένας. Ο Δίας τους έκανε όλους πουλιά και από αυτούς κατάγονται τα γένη των πουλιών που ονομάζονται τσίχλες, τρυποφράκτες, κέρβεροι και κουκουβάγιες-αιγωλιοί. Όταν φανούν, αποδεικνύονται αγαθά και αποτελεσματικά περισσότερο από τα άλλα πουλιά, επειδή είδαν το αίμα του Δία.[1]

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΛΛΗΝΕΣ-ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

Μαρίας Μαντουβάλου Ἀναπληρώτριας Καθηγήτριας Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Μακροχρόνια εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τῶν ἐρευνητῶν τῆς προϊστορικῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, ξένων καὶ Ἑλλήνων, εὐτυχῶς στοὺς τελευταίους ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, νὰ ἰσχυρίζoνται τὴν προέλευση ἀπὸ τὴν ἀνύπαρκτη ἰνδοευρωπαϊκὴ καὶ ἄλλες ξένες, ἀνύπαρκτες ἐπίσης, γλῶσσες, ἀκόμη καὶ στὴν ἑλληνιστικὴ περίοδο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Ὁ Ἄγγλος ἑλληνιστὴς π.χ. καθηγητὴς τῆς ἑλληνικῆς φιλολογίας ἀποφαίνεται μὲ βεβαιότητα: «Τὴ δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. ὁ πρωτοελληνικὸς λαὸς μπῆκε στὴ λεκάνη τοῦ Αἰγαίου, καὶ σιγά σιγὰ ἡ γλῶσσα του ἐξαπλώθηκε ἀνάμεσα στοὺς Πελασγούς, στοὺς Κᾶρες καὶ στοὺς ἄλλους λαοὺς ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Ὁ Ἡρόδοτος χαρακτηρίζει τοὺς Ἀθηναίους σὰν ἐξελληνισμένους Πελασγούς, δηλαδὴ τῶν προγόνων τους ἡ γλῶσσα ἦταν τὰ πελασγικά», καὶ ὁ ἴδιος ἱστορεῖ πώς «οἱ Ἕλληνες ἱδρυτὲς τῆς Μιλήτου δὲν ἔφεραν μαζί τους δικές τους γυναῖκες, ἀλλὰ παντρεύτηκαν γυναῖκες τῆς Καρίας.

Ἔτσι, ἡ ἀρχαιοελληνικὴ γλῶσσα διαμορφώθηκε σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ ἄλλες γλῶσσες, ποὺ μᾶς εἶναι ἄγνωστες [ὑπογραμμίζω ἐγώ]. Σ’ αὐτὴν τὴν περίοδο πρέπει [!] νὰ ὀφείλεται ἡ ἁπλοποίηση τοῦ φωνητικοῦ συστήματος τῆς ἰνδοευρωπαϊκῆς κοινῆς [ὑπογραμμίζω ἐγώ], δηλαδὴ τῶν φωνηέντων, τῶν συμφώνων καὶ τοῦ μελωδικοῦ τονισμοῦ» (1) καὶ συνεχίζει: «Στὴν πρωτοελληνικὴ ἐποχὴ τὸ ἰνδοευρωπαϊκὸ ἡμιφωνῆεν διαφοροποιήθηκε […].

Ἡ ἁπλοποίηση τῶν ἰνδοευρωπαϊκῶν συμφώνων εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ χαθοῦν στὰ τέλη τῶν λέξεων τὰ σύμφωνα» (2). Δύο χρόνια ἀργότερα, τὸ 1964, στὸ βιβλίο του μὲ τίτλο «Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα Ἀρχαία καὶ Νέα» συνεχίζοντας τὰ «ἐπιχειρήματά του» πάνω σὲ «βεβαιότητες», ὅπως εἴδαμε, πού, ὡστόσο, τοῦ εἶναι ἄγνωστες, ὅπως λέει, καὶ πάνω σὲ δεοντολογίες ὑψηλῆς ἐπιστημονικῆς σαφήνειας, ποὺ καὶ αὐτὲς ἀνήκουν στὴ σφαῖρα τῆς δεοντολογίας, ἀφοῦ ὁ κ. Καθηγητὴς ἐπικαλεῖται τὸ «πρέπει νά», γιὰ νὰ θεμελιώσει πάνω σ’ αὐτὸ τὸ ὑποκειμενικὸ πρέπει τὰ παραμύθια του γιὰ τὸ «ἰνδοευρωπαϊκὸ ἡμιφωνῆεν»(!!), ὅπως ἐπίσης εἴδαμε πιὸ πάνω.