Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΚΤΟΝΟΥ ΑΓΙΟΥ


Ο δρακοκτόνος Γεώργιος, ως ιστορική φιγούρα, γεννήθηκε το 280 πιθανότητα στην Αρμενία, ενώ εντάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό όπου και διέπρεψε. Το 303 μαρτύρησε κατά τους Διωγμούς του Διοκλητιανού όπου μετά από βασανιστήρια θανατώθηκε βάναυσα αφού του κόψανε το κεφάλι, λεπτομέρεια αξιοσημείωτη όπως θα δούμε αργότερα!
Στην παράδοση πάντως, έμεινε γνωστός για την σφαγή ενός δράκου και την σωτηρία μιας πριγκίπισσας που είχε αφεθεί ως θυσία στο κτήνος. Ο θρύλος αυτός προστέθηκε στα κατορθώματα του Αγίου από τους Σταυροφόρους κατά τον 11ο αιώνα, και τον ακολουθεί πιστά σε όλη την εικονογραφία του, αποδεικνύοντας πως στον Χριστιανισμό συνεχίζουν ορισμένοι πολύ ιδιαίτεροι παραδοσιακοί συμβολισμοί…
Ξεκινώντας από το ίδιο το όνομα του Αγίου, καταλαβαίνουμε πως σχετίζεται με την γη – Γεώργιος δηλαδή ο γεωργός του εδάφους, οκαλλιεργητής του πνευματικού σπόρου μέσα στον ίδιο τον εαυτό.
Εξίσου χθόνια όμως είναι και η φύση του δράκοντα που σφαγιάζεται από τον αναβάτη Άγιο. Προσέξατε ποτέ πως η λόγχη κεντρίζει το στόμα του κτήνους; Παραπέμπει άραγε η κίνηση αυτή στην γεωμαντεία και τα τελουρικά ρεύματα του πλανήτη μας;
Η λόγχη είναι η θεληματική προέκταση του ατόμου και η φιδίσια όψη του δράκου συμβολίζει τις βιοενεργειακές ροές της γης, όπως αντίστοιχα τα μενίρ σηματοδοτούν το πέρασμα αλλά και τις δυνητικές εισόδους/εξόδους των ley lines.
Αντίθετα όμως από ότι θέλουν να πιστεύουν ορισμένοι, το πρότυπο του δρακοκτόνου είναι αρχαιότερο του Χριστιανισμού – άλλωστε η σημασία του ότι η Νέα Θρησκεία εξολοθρεύει τα δαιμόνια της Παλιάς, είναι όχι μόνο νεώτερη, αλλά και ιδιαίτερα απλοϊκή.
Ο δρακοκτόνος άγιος λοιπόν επαναλαμβάνει το ηρωικό δράμα του φτερωτού Περσέα και της αλυσοδεμένης Ανδρομέδας, του βαβυλώνιου Μαρντούκ και της οφιοειδή Τιαμάτ, και φυσικά τον μυστηριώδη Σεθ που λογχίζει τον δαίμονα-φίδι Άποφι όταν η νυχτερινή βάρκα του Ρα, στο ταξίδι της στον κάτω κόσμο, εμποδίζεται από το γιγάντιο αυτό πλάσμα.
Τι προσπαθούν να μας πούνε όλοι αυτοί οι μύθοι; Ποιο είναι το μυστικό του δράκου; Πρόκειται ασφαλώς για την πηγαία εσωτερική δύναμη στην πιο καθαρή μορφή της – δύναμη όμως που πρέπει να τιθασεύσει η συνείδηση του αγίου ή ήρωα (μύστη ή αναζητητή).
Ο Δράκος είναι διφυής, είναι ο φτερωτός όφις αφού συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του φιδιού και του πουλιού, την ύλη και το πνεύμα δηλαδή. Αντιπροσωπεύει το ανεκδήλωτο, το αδιαφοροποίητο, το χάος, το κρυμμένο, την αδάμαστη ενέργεια. Η εξαπόλυση της λόγχης και το χτύπημα στα σαγόνια του συμβολίζει τον έλεγχο, την αλλαγή από το ανεκδήλωτο στο εκδηλωμένο. Ταυτόχρονα την νίκη στην σκοτεινή φύση του ανθρώπου και την αυτοκυριαρχία. Ενώ η διάσωση της παρθένου, σημαίνει ασφαλώς την απελευθέρωση των αγνών δυνάμεων. Ποιες είναι αυτές;
Εδώ μπορούν να γραφτούν αρκετά, ενδιαφέρον έχει όμως να σημειώσω πως μια από τις πρώτιστες ιδιότητες του δράκου είναι αυτό που σημαίνει το ίδιο του το όνομα, δράκος από το δέρκομαι, που σημαίνει βλέπω καθαρά. Αν ο δράκος λοιπόν δηλώνει το αρχέτυπο της καθαρής όρασης, της αντίληψης των πραγμάτων όπως πραγματικά είναι πέρα από κάθε ψευδαίσθηση και αυταπάτη, τότε ο ήρωας ενσωματώνει αυτή την δύναμη με την τελετουργική σφαγή του πλάσματος.
Η δρακοκτονεία κατά συνέπεια είναι μέρος μιας μυητικής πορείας, μιας δρακόντιας ατραπούς που προσπαθεί να καταστήσει την αθέατη ενέργεια και γνώση του ανθρώπου από ασυνείδητη σε συνειδητή.
Και ο αποκεφαλισμός στον οποίο αναφέρθηκα νωρίτερα; Ίσως να διακρίνετε και μόνοι σας τον συσχετισμό εδώ με ένα ακόμη πιο παράξενο μοτίβο που συνδέει τον Ορφέα, την Μέδουσα, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, την κεφαλή Μπαφομέτ και τόσα άλλα παλαιά σύμβολα… η αφαίρεση της κεφαλής είναι μια ακόμη μαγική πράξη με πολλές σημασίες: από την μια εκφράζει την οικειοποίηση της ενέργειας της κεφαλής, από την άλλη την αναγόρευση του κεφαλιού ως έδρα της πνευματικής δύναμης.
Την στιγμή δηλαδή που ο άνθρωπος ανακαλύπτει την ανεξαρτησία της πνευματικής αρχής που κατοικεί στο κεφάλι σε σχέση με την ζωική δύναμη που αντιπροσωπεύει το σώμα.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητηρια για την ιστοσελιδα σας, εχετε κανει πολυ καλη δουλεια. Τωρα, σχετικα με τον Άγιο Γεωργιο, υπαρχει πιο χειροπιαστη προσεγγιση για το γιατι σκοτωνει δρακο.
Δρακους, κητη, τερατα, κτηνη, θηρια, ονομαζανε οι αρχαιοι μας προγονοι ολα τα ζωα που ηταν πελωρια και απειλουσαν την υπαρξη των ανθρωπων. Στις μερες μας, εχουν εκλειψει αλλα στην αρχαιοτητα υπηρχαν παρα πολλα. Οι πρωτοι που καναν εκστρατειες για να εξοντωσουν αυτα τα τερατα ηταν οι αρχαιοι ελληνες, ξεκινόντας με τον Ηρακλή, με τον Θησεα, κλπ κλπ. ομως δεν ηταν αρκετες για τα να εξαλειψουν ολα, καποια ελαχιστα ειχανε μεινει και εμφανιζονταν τα επομενα χρονια.
Ας ερθουμε στην ουσια τωρα. Ιστορικες περιγραφες της εποχης του Αγίου Γεωργίου δειχνουν οτι αυτος πραγματικα σκοτωσε ενα κτηνος που βρισκοταν στην "Λιβυη" κατα τους αρχαιους, αλλα οταν η αρχαιοι χρησιμοποιούσαν αυτη την λεξη εννοούσαν ολη την περιοχη της σημερινης Αφρικής. Ακομη απο τις περιγραφες, αυτο το κτηνος ζουσε σε λιμνη και η περιγραφη του αντιστοιχη με τυπο δεινοσαυρου, τον σημερινο "Στεγοσαυρο".
Ηταν ενας ηρωας της εποχης του, εκανε τον δικο του αθλο, και πιστευω οτι επειδη η εκκλησια ηθελε να υμνησει αιωνια αυτον τον γενναιο, τον εκανε αγιο σκοπιμα.

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ στην ουσία της ανάλυσης του συμβολισμού του δρακοκτόνου Αγ.Γεωργίου.Προσθέτω και την δική μου άποψη,πιο ευθεία,πιο χειροπιαστή(σε τηλεγραφική μορφή-ζητώ συγγνωμη): αρχέγονη μάχη ανάμεσα σε ουράνειο-ανθρώπινο DNA και ερπετικό-χθόνιο. Ο Άνθρωπος εκτείει ποινή φυλάκισης στην Χθόνα-Γη.Βιολογικά,έχει και το μειονέκτημα του ερπετικού παλαιοεγκεφάλου στην δομή του
εγκεφάλου,όπου εδράζονται τα κατώτερα ένστικτα.Πολύ αρχαιότερος συμβολισμός από Αγ.Γεώργιο είναι και του Περσέα-Ανδρομέδας.Η λαϊκή μνήμη έσωσε μέσω του Καραγκιόζη την προσφορά στην ανθρωπότητα του Μεγ.Αλεξάνδρου με το έργο "ο Μεγαλέξανδρος και ο κατηραμένος όφις".Ο δρακοκτόνος Αη-Γιώργης είναι ο προστάτης του τάγματος των ιπποτών της Στρογγ.Τραπέζης του βασιλιά Αρθούρου και μετέπειτα και νυν προστάτης της Αγγλίας.Ο Σωτήρας-Βασιλέας που θα έχει λαϊκή και ταπεινή καταγωγή με βάσει τον "μύθο" Αρθούρου θα επιστρέψει για να πάρει το ιερό σπαθί Εξκάλιμπερ και να τελειώσει αυτό που εκκρεμεί στην παραπάνω αναφερθείσα προαιώνια μάχη.Το Αρνίον της Αποκάλυψης θα επιστρέψει όχι ως σφάγιον αλλά ως Βασιλέας που θα φέρει σιδηρά ράβδο!